ความจริงเอ็นทรี่นั้นเป็นฮ๊อตโพสต์ด้วยนะ ของคุณช็อคโกแล็ต แคชเมียร์ ข้าพเจ้าอารมณ์ค้าง เพราะเคยไปเม้นท์ไว้อย่างเมามันในเอ็นทรี่ดังกล่าว ถึงผลเสียของการเม้นท์โดยใช้อารมณ์โทสะเป็นเกณฑ์ ภายหลัง จขบค เอาเอ็นทรี่ออก เลยยังไม่ได้แนะนำ วิธีปฏิบัติต่อ พวกโจรหื่นกามเลย

แล้วก็มาคลิ๊ก เมื่ออ่านเอ็นทรี่ของคุณความรักสร้างฉัน เรื่อง ในวันที่ปลาตายพร้อมการมาของรอยไถแปร นึกขึ้นมาได้ว่า ยังมีความ ที่ตั้งใจจะเขียน ลงเอ็นทรี่นั้น แต่อารมณ์ค้างเติ่ง ไม่ได้เขียน

เนื้อความในเอ็นทรี่ ในวันที่ปลาตายฯ มีการสาปแช่ง เจ้าของรอยไถแปรอยู่ด้วย ซึ่งขัดกับหลักปฏิบัติของการแก้แค้นเลยครับ

ทราบไหมครับว่า ทำไมสมัยก่อน ไม่ค่อยมีขโมย ขโจร ฉกชิง วิ่งราว ชิงทรัพย์ ปล้น ฆ่า ข่มขืน หรือมี ก็ไม่รุนแรง ลามปามไปทุกหย่อมหญ้า เช่นปัจจุบัน

นอกจากปัจจัยหลาย ๆ อย่างที่ท่านทั้งหลายจะสรรหาคิดกันได้แล้ว มีปัจจัยอีกอย่างหนึ่งครับ ที่คนไม่ค่อยรู้ นึกว่า เป็นนิยายปรำปรา ปัจจัยนี้ถูกบันทึกไว้ในคัมภีร์โบราณของศาสนา ซึ่งบันทึกความจริงของจักรวาล อันเป็นอกาลิโก-ไม่ขึ้นกับกาลเวลา ที่คนพุทธทั่วไป ไม่ค่อยมีโอกาสได้อ่าน นั่นคือ พระไตรปิฎก ครับ (ความจริงอันน่าเศร้าของชาวพุทธ)

วิธีปฏิบัติกับพวกโจร ๕๐๐ พวกนี้ ได้เขียนไว้แล้ว ในเอ็นทรี่ก่อนหน้านี้ คือ อภัยทาน ในศาสนาพุทธ ว่าโดยย่อคือ ให้ไปแจ้งความโดยปราศจากความอาฆาตแค้น หรือเคืองโกรธ ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของผู้พิทักษ์กฎหมาย

ทีนี้ว่ากันตามความเป็นจริงในสังคมปัจจุบัน ส่วนใหญ่จับผู้ร้ายไม่ค่อยได้หรอกครับ ตามที่รู้ ๆ กัน และเขียนเม้นท์ไว้มากมาย ในเอ็นทรี่นั้นว่า ควรจ้างมือปืนไปเก็บพวกมัน จะดีกว่า นั่งรอตำรวจไปลากคอมันเข้าตาราง หรือรอให้เวรกรรมสนองพวกมันเอง

สิ่งที่ข้าพเจ้าจะแนะต่อไปนี้ อาจขัดต่อความรู้สึกมากมาย แต่มันได้ผลจริง ๆ และมีเขียนยืนยันในพระไตรปิฎก ครับ

มันเป็นวิธีล้างแค้นที่แสนจะแนบเนียน ไม่ต้องพึ่งศาสตราวุธใดใด ไม่ต้องจ้างมือปืนไปเก็บ ไม่ต้องไปยัดเงินให้ตำรวจ ไม่ต้องตั้งรางวัลค่าหัว ไม่ต้องเสี่ยงกับคุกตาราง และเราไม่ต้องมือเปื้อนเลือด ฆ่าคน หรือจ้างฆ่า ให้เมื่อยตุ