นิทานรักชาติ ตอนที่ ๓

posted on 20 Oct 2008 10:03 by akkarakitt in Experience

มาแล้ว มาแล้ว หลานรักของหลวงตา อย่าเพิ่งเร่งซี หลวงตาแก่แล้ว ทำอะไรก็งก ๆ เงิ่น ๆ เอ้า... แล้วนี่หลวงตามาทำอะไรที่นี่หว่า... ลืมซะแล้ว ว้า... คนแก่ขี้หลงขี้ลืม อ้อ... มาเล่านิทานนั่นเอง แล้ว ตอนที่แล้ว หลวงตาเล่ามาถึงไหนแล้วล่ะ ใครจำได้บ้าง ไหนยกมือขึ้นซิ

โอ้ ๆ ๆ เก่งมากหลานรักของหลวงตา อะไรนะ... เก็บเอาไปฝันเลยเรอะ ดี ๆ จำเรื่องราวของบรรพชนรุ่นเก่าของเราไว้ให้ดีล่ะ จำไว้เป็นอุทาหรณ์เตือนใจ อะไรนะ... หลวงตาใจร้าย ไม่ยอมเล่าให้จบเรอะ โถ... เห็นใจหลวงตาบ้างเถ๊อะ เล่ามากแล้วเจ็บเหงือก ยิ่งเป็นโรครำมะนาดอยู่ พิมพ์มากแล้วนิ้วเป็นริดสีดวง อะ... อะไรนะ โรคริซซี่เป็นที่นิ้วไม่ได้เรอะ ไม่จริงม๊าง นี่ไงดูสิ ที่นิ้วหลวงตานี่ไง เจ็บ ๆ เนี่ยะ อ้าว... เขาเรียกตาปลาหรอกเรอะ แหม...เพิ่งรู้ ๆ หลานของตานี่เก่งจริง ๆ ไอ้ที่ตอนหนุ่ม ๆ หลวงตาชอบไปเหยียบของชาวบ้านเขา จนหน้าตาดูไม่ได้มาจนปัจจุบันใช่ไหมล่ะ ไอ้ตาปลาเนี่ยะ หลาน ๆ อย่าไปเหยียบของใครเข้าเชียวนา เดี๋ยวจะหาว่า แก่ไม่เตือน

อะ... เวิ่นเว้อมานานแล้ว หลวงตาเนี่ยะ พูดอะไรเพ้อเจ้อเรื่อยเปื่อย มาเล่านิทานต่อดีกว่า ตอนที่แล้ว ขอมดำมันยกทัพมาแล้วใช่ไหมล่ะ

การรบคราวนั้น รู้สึกสงสาร พระเจ้าพังคราชบรมกษัตริย์ เพราะกองทัพของเราไม่ได้เตรียมฝึกไว้ก่อน เมื่อกองทัพต่อกองทัพ ปะทะกันสู้กันด้วยความสามารถ ขึ้นชื่อว่าไทยพร้อมที่จะสู้จนตัวตาย เพียงแต่ทัพหน้าของเขาก็เท่ากับกองทัพเราทั้งหมดที่ยกไป แต่เมื่อทัพหน้าเขาปะทะกับเราจริง ๆ เขาก็แตกไม่เป็นขบวน นี่น้ำใจคนไทยนะหลานนะ เรื่องการรบกัน ก็ต้องตายด้วยกันทั้งสองฝ่าย แต่พอทัพหลวงของเขายกเข้ามา ปีกซ้าย ปีกขวาของเขาก็โอบเข้ามา นี่เราสู้เขาไม่ได้ตอนนี้ ตายฝ่าย ต่างตาย เขาตายมากกว่าเรา เพราะเขามากกว่าเรามากนัก เพียงเขาใช้มือดันเราก็ต้านไม่ไหวแล้ว เพราะกำลังเราน้อยกว่าเขามากนัก ทัพไทยก็จำเป็นต้องถอย แตกกลุ่มออกเป็นกองโจร คอยโจมตีข้าศึก การทำแบบนี้ไม่ได้หวังชนะ หวังการประวิงเวลาของข้าศึกไว้ แล้วก็ส่งม้าเร็วเข้ามาในเมือง สั่งขนของไปยังที่นัดหมายกันไว้

สำหรับพระเจ้าพังคราชบรมกษัตริย์ มีกองทัพคุ้มกันอยู่ส่วนหนึ่ง เมื่อขนของแล้วจะสั่งเผาเมือง ก็กลัวขนของไม่ทัน คิดว่าเราแพ้เขาแน่ เขาได้แต่อาคารตัวเมืองไป ของมีค่าขนไปไว้ดอยตุงนี่บ้าง แม่สายนี่บ้าง ข้ามฝั่งไปบ้าง ประชาชนก็หลบ ตามเชิงเ