นิทานรักชาติ ตอนที่ ๖

posted on 22 Oct 2008 11:18 by akkarakitt in Experience

อู๊พส์ไปสองเอ็นถี่เมื่อวาน เล่นเอาปวดนิ้วปวดตาไปหมด วันนี้ก็มาเล่ากันต่อไป ช่วงนี้หลวงตาใกล้สอบเต็มแก่แล้ว อ่านอะไรก็ไม่เข้าหัว เพราะมันแก่ เห็นไหมล่ะหลานเอ๋ย ความแก่นั่น เป็นทุกข์ แก่แล้วไม่มีอะไรดี แต่เกิดแล้ว ก็ต้องแก่ ถ้าไม่อยากแก่ ก็ต้องไม่อยากเกิด นั่นละถึงจะดับทุกข์ที่ต้นเหตุ ธรรมใด ล้วนเกิดแต่เหตุนะหลานนะ

เมื่อวานตอนท้าย ๆ มันออกแนวเหี้ยมหาญ ไปนิดนะ เพราะคนเล่าตัวจริงหน่ะ ท่านเกิดเป็นนักรบเสียหลายชาติ วิสัยจึงออกแนวเด็ดขาด คล้ายทหาร ไม่ค่อยมีอ้อยอิ่งประนีประนอม ท่านถือชาติเป็นใหญ่ สมัยเป็นฆราวาส คนไม่มีคุณธรรม ท่านนิยมให้ไปเกิดใหม่ เผื่อจะเริ่มมีปัญญา คิดอะไรได้ขึ้นมาบ้าง

ความในตอนนี้ จะเริ่มมีบทบู๊บ้างล่ะ พระเอกโผล่มาแล้วนี่ี พระเอกของเราเป็นหลวงจีนเฒ่าวรยุทธแก่กล้า เอ้ย... เณรน้อยเจ้าปัญญา อายุเพียง ๗ ปี ดังนี้

เรื่องของเณรน้อยอายุ ๗ ปี

มีสามเณรน้อยองค์หนึ่ง อายุเพียง ๗ ปี บวชในพระพุทธศาสนา สมัยนั้นในเขตนั้น มีพระอรหันต์มาก เณรองค์นี้ได้ฌานสมาบัติสูง ตอนเช้าทุกเช้า ต้องขึ้นไปนมัสการพระบรมสารีริกธาตุบนดอยตุง แล้วออกบิณฑบาตกับคนที่อยู่ใกล้ ๆ บนยอดเขา สามเณรได้ทราบข่าวว่า บนพระธาตุจอมกิตติ (เวลานั้นยังไม่มีเจดีย์ เขาเรียกว่า ดอยน้อย ๆ เท่านั้น) สำหรับสามเณรองค์นี้ มีนิมิตอะไรน้อย ๆ ได้ตามสมควร ยังไม่เก่งกล้านัก สามเณรทราบข่าวว่า บนดอยน้อยนั้น องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เคยมาประทับที่นั่น แล้วฝังพระเกศาไว้ด้วยการอธิษฐานจิต เณรได้ฟังจากครูบาอาจารย์มา

สามเณรนึกจะมานมัสการ พระเกศาขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ซึ่งเวลานั้น ขอมดำครองเมืองเต็มไปหมด คนไทยไม่มี จะมีอยู่บ้าง ก็เป็นคนไทย ที่ขอมนำมาเป็นคนรับใช้ เป็นทาสเขา บางพวกหรือผู้หญิง ผู้ชายไทย ที่ผู้ชาย ผู้หญิงขอมเขาอยากได้ไปเป็นเมีย เป็นผัว เขาก็เอาไปไว้ การเป็นเมียทาส ผัวทาสต้องปฏิบัติตามเขา เป็นอันว่าคนไทยอยู่ในที่นั้นมีบ้าง แต่ไม่มีอำนาจ

สามเณรตั้งใจเดินธุดงค์ไปถึงดอยน้อย ที่องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ทรงอธิษฐานจิตวางพระเกศาไว้ ถึงตอนเย็น แล้วก็ค้างคืนบนดอยน้อย พร้อมกับนมัสการเจริญพระกรรมฐาน เวลากลางคืน เห็นรัศมีโชติช่วง พุ่งออกมาจากดอยน้อย เป็นรัศมี ๖ ประการ สวยสดงดงามมาก เณรก็เกิดธรรมปีติ มีความอิ่มใจ ชุ่มชื่นไปด้วยฌาน พอรุ่งเช้า สามเณรก็ออกบิ