นิทานรักชาติ ตอนที่ ๑๒

posted on 28 Oct 2008 09:25 by akkarakitt in Experience

อู๊พซ์กันต่อไปอย่างเมามัน ตอนที่แล้ว อู๊พซ์เนียนไปหน่อย จนมีคนสงสัยว่า เขียนเอ็นทรี่ยาวเหยียดอย่างนี้ นับเป็นการ "อู๊พซ์" ได้อย่างไร ผิดหลักไวยากรณ์สมาคมศัพท์เฉพาะเอ็กซ์ทีนบัณฑิตสถานแห่งประเทศไทย ในพระเดชพระคุณแชมูปถัมภ์ ซึ่งได้ไปตรวจหานิยามของคำว่า "อู๊พซ์" ซึ่งบัญญัติโดย ประธานสมาคมเลี้ยงเคราแพะแห่งประเทศไทยแล้ว ก็พบว่า หลวงตาเข้าใจถูกต้องแล้ว เพราะนิทานแสนยาวนี้ หลวงตาไม่ได้หลับตาเขียนเอง เอาของคนอื่นมาแปลง ก็อป เพสท์ แล้วแก้ไขสรรพนามเล็กน้อย ตัดทอนนิดหน่อย ขอให้เข้าใจตรงกันด้วยเด้อ ว่านี่ไม่ใช่เรื่องที่หลวงตาแต่งเองแค่ตกแต่งพันธุกรรมใหม่ แล้วเอามาเขียนให้หลาน ๆ อ่าน เท่านั้นเอง อยากรู้ว่าใครเป็นผู้เล่า ต้องติดตามอ่านไปจนตอนสุดท้าย จึงจะเฉลย

ฉะนั้นมาอู๊พซ์กันต่อไป ตอนที่แล้ว ท่านท้าวผกาพรหม องค์ที่เคยเล่นซ่อนแอบกับพระพุทธเจ้า ที่เราสวดกันประจำในบทสุดท้ายของพาหุงนั่นแหละ มาสะกิดพรหมพระร่วง ได้เวลาลงไปเกิด ช่วยประเทศไทยอีกแล้ว ท่านพรหมองค์ที่ไปจากพระร่วงรุ่งโรจน์ท่านก็ถามว่า “จะให้ฉันไปคนเดียว หรือมีใครลงไปช่วยด้วย” ท่านผกาพรหมตอบว่า “จะส่งพร