บินเดี่ยว : การผจญภัยในผ้าเหลือง

เอิ๊ก ๆ เอ็นทรี่ที่แล้ว มีใครหลงกลไปมั่งหว่า ถ้าเผลอโมโหข้าพเจ้าไป ก็รู้ตัวขึ้นมาเลยครับว่า ใจเรายังไม่หนักแน่น เหมือนแผ่นดิน ถ้าทำใจให้เย็น อ่านไปให้จบแล้วค่อยโมโห ก็ยังทันครับ ความจริงข้าพเจ้าตั้งใจจะแต่งเป็นเรื่องของการแต่งงานด้วยซ้ำ เพราะเราอยู่กินด้วยกันมานาน ไม่ใช่แค่ชั่วครั้งชั่วคราว และเจตนาข้าพเจ้าก็อยากจะประกาศเกียรติคุณของเธอเท่านั้น คุณเธอทรหดมากครับ แม้จะทำงานได้ช้า แต่เรื่องของความอึด ยากยิ่งที่รุ่นอื่นจะตีเสมอเธอได้ เธอใช้สีสันในชีวิตเธอ หมดไป(สีละ) ๓ ลิตร (มี ๖ สี) ครับ ก่อนเธอจะล้มลงม้วยมรณาในหน้าที่ ระหว่างปฏิบัติงานในราชการพระศาสนา

แล้วสัปดาห์ก่อน เขาเฟลกันด้วยเรื่องอะไรหว่า ข้าพเจ้ารู้จักแต่ "เฟลดีน" หลอดสีฟ้า ไว้ทาเวลาปวดเมื่อยกล้ามเนื้อ (แป่ว...มุกแป้ก)

ก็พอดีไปค้นงานเก่า ๆ ครับ ไปพบภาพที่ถูกใช้ปั๊มลูกคนแรก ฝีมือการพ่นบรัชระดับเด็กอมมือ ในโฟโต้ช็อป บวกความฟลุ๊ค ที่ได้รูปมา เข้าก๊าน เข้ากัน ดังนี้ครับ

ส่วนรูปนี้ ก็เป็นภาพหลวงพ่อธรรมดา เอามาบรัชสีขาวด้านซ้าย ภาพเดิมเป็นพื้นดำครับ

เอามาแปะ ๆ กัน บนโปรแกรมพิมพ์หน้าซีดี ก็สำเร็จเป็นดังนี้ครับ

ส่วนเรื่องราวของลูกคนสุดท้องที่เราทั้งสองริเริ่มกันไว้ แต่ไปไม่ถึงไหน ก็เริ่มมาจาก พระผู้ใหญ่รูปหนึ่ง ที่วัดท่าพระ ครับ ท่านอยากได้ปฏิทินไว้แจก ญาติโยม เคยเกริ่น ๆ ไปหน่อย ๆ แล้วในเอ็นทรี่ นิทานรักชาติ ตอนที่ ๑๐ ซึ่งตอนแรกท่านอยากได้ภาพหลวงพ่อเกษรด้านหน้า ปฏิทินด้านหลัง ขนาดเอสี่ ซึ่งข้าพเจ้าก็สงสัยว่า ผู้รับเขาจะนำไปใช้ได้อย่างไร ถ้าเขาเอาไปใส่กรอบ ก็จะไม่สามารถเห็นปฏิทินด้านหลังได้ ท่านเลยยกเลิกการสร้างไป ข้าพเจ้าก็นำไปนั่งขบคิด ทำอย่างไรจึงจะเอาปฏิทินมาไว้ด้านหน้าได้ ก็เลยคิดทำเป็นปฏิทินฉีก ทีละเดือน แบบในภาพนี้ละครับ

โดยใช้โปรแกรมสร้างปฏิทิน เป็น plug-ins ของโปรแกรมเอซีดีซี ชื่อ fotoslate ลูกเล่นไม่ค่อยเยอะ แต่ก็พอดูได้ ครับ 

ไปดูขั้นตอนการทำปฏิทินกัน กว่าจะมาเป็นปฏิทินได้ ต้องผ่านอุปสรรคมากมายเหลือเกินครับ เราจะทำปฏิทินขนาดใหญ่ที่สุด เท่าที่น้อง R230 ทำได้กันเลย

ขั้นแรก ไปดูเครื่องไม้เครื่องมือในการทำก่อนครับ เครื่องไม้เครื่องมีที่ต้องมี

๑. น้อง R230 หรือพริ้นเตอร์รุ่นอื่น ๆ ถ้าทำปริมาณมาก สมควรติดตั้งอิงค์แท็งค์ ครับ ไม่งั้นอาจจะหมดตัว เพราะค่าหมึก

๒. กระดาษโฟโต้กลอซซี่ + กระดาษปอนด์ A4 ธรรมด๊า ธรรมดา

๓. สเตปเปอร์ หรือลวดเย็บ หรือแม็กซ์ แล้วแต่จะเรียก ขนาดหญ่ายมั่ก ๆ เย็บกระดาษ A3 ได้

๔. มันสมอง สำหรับพลิกแพลง

๕. หัวใจที่ไม่ย่อท้อ

รายการที่ ๑ และ ๒ เชื่อว่า คงมีกันทุกบ้าน หรือหาได้ไม่ยาก มายากเอารายการที่ ๓ ถ้าของมีแบรนด์เนม ขายอยู่ตามร้านขายเครื่องเขียน ที่เขาเอาไว้เย็บเล่มกัน แพงมากครับ อันละเป็นพัน บางอันตั้งสามพันกว่าแน่ะ ข้าพเจ้าไปสอยรายการนี้มาจากคลองถม ครับ ของจีนแดง คนคิดเขาโคตรช่างคิดเลยครับ ทำออกมาได้ถูกมาก ๆ สี่ร้อยบาท และใช้งานได้ครับ แม้มันจะหน้าตาไม่สวย ดูไม่แข็งแรงก็เฮอะ

แบบทั่วไปใช้เย็บเล่ม ดูแกรนด์มาก ๆ

แบบเมดอินไชน่า ดูยิ๊ง ๆ เห่ย ๆ แต่ใช้ได้ครับ

มีอุปกรณ์ครบแล้ว ขั้นต่อไป ก็จัดการพิมพ์ปฏิทินครับ โปรแกรม fotoslate ใช้งานไม่ยาก เปิดขึ้นมา ไปที่ wizard แล้วก็เลือก calendar เสร็จแล้ว อยากได้สักกี่ชุด ก็พิมพ์มันเข้าไปครับ ยากตรงใส่วันพระ วันหยุด นี่แหละ แต่ก็หาไม่ยาก ลองเซิร์ชในกูเกิ้ล ก็จะมีอยู่ครับ แล้วก็พิมพ์ภาพปฏิทินที่ต้องการ ลงกระดาษโฟโต้กลอซซี่ ครับ

นี่ละเหตุผลที่น้อง R230 ไปไม่กลับ หลับไม่ตื่น ฟื้นไม่มี หนีไม่พ้น

พิมพ์ไป ๒ รีมเอง แหะ ๆ (รีมละ ๕๐๐ แผ่น)

พิมพ์ปฏิทินเสร็จแล้ว ก็เย็บเป็นเล่ม

จากนั้นก็เอาภาพที่ต้องการ มาเย็บเข้ากับปฏิทิน โดยใช้เครื่องเย็บกระดาษขนาดใหญ่ที่เตรียมไว้

เท่านี้ ก็ได้ปฏิทินตามต้องการ แต่อ๊ะ... หนทางไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบแฮะ ปฏิทินนี้เป็นแบบแขวนผนัง จะแขวนเข้ากับผนังอย่างไรดีละครับ ถ้าเจาะรู แขวนมันห้วน ๆ มันก็จะเหี่ยวแบบนี้ครับ

ก็ลองไปเมียง ๆ มอง ๆ ว่า ปฏิทินแนวนี้ ปกติเขาทำยังไงกัน ครับ ก็ไปพบว่า เขาใช้เหล็กบีบตรงหัวปฏิทิน แบบนี้ ครับ

โดยไอ้เหล็กนี่มีหน้าที่ ๒ อย่าง คือ รับน้ำหนักของปฏิทิน กับ ทำให้รูปไม่เหี่ยว เหมือนรูปด้านบน ไอ้เหล็กหน่ะ มันไม่กี่สตางค์หรอกครับ แต่ไอ้เครื่องบีบนี่สิ หมื่นสองพันห้า ครับ หน้าตาแบบนี้

เอาละสิ ทำอย่างไรดี พระผู้ใหญ่ท่านหนึ่ง แนะนำสันพลาสติก(เขาเรียกกระดูกงูหรือเปล่าหว่า) ที่เขาใช้หนีบเข้าเล่มใส่แฟ้มส่งรายงานกันหน่ะครับ หน้าตาแบบนี้

ก็ดูเข้าทีครับ แต่แพง อันละ ๕ บาทแน่ะ แล้วก็ไม่รู้จะเจาะรูแขวนยังไง ใช้หมองนั่งมาธิอยู่หลายวัน อ๊ะ... พอดีข้าพเจ้ามีเครื่องเคลือบบัตรอยู่ครับ ก็เลยจัดการเคลือบรูปเข้าไปครับ แบบนี้

แล้วก็ไปหาซื้อที่เจาะกระดาษ แบบรูเดียว หน้าตาแบบนี้ อันละ ๓๕ บาท มีขายที่ร้านขายเครื่องเขียน

เคลือบเสร็จแล้ว ก็เจาะเข้าไปครับ

เท่านี้ ก็ได้ปฏิทินสลวยสวยเก๋ ออกมาแล้วครับ ในราคาที่พอ ๆ กับการใช้สันพลาสติก แต่อ๊ะ... ความวัวยังไม่ทันหาย ความควายก็เข้ามาแทรกครับ ปัญหาต่อไป คือ ท่านจะแบกปฏิทิน ที่รูปผ่านการเคลือบบัตรมาแล้ว ไปแจกอย่างไรครับ เพราะมันแข็ง งอไม่ได้ ยกไปเป็นปึก คงไม่เวิร์คแน่ ใช้หมอง นั่งมาธิ ต่อไปครับ

ปั๊มป๊าม.... ในที่สุดก็ได้ไอเดียบรรเจิด จะยากอะไร ก็จัดการเคลือบเฉพาะส่วนหัวซี้ ประหยัดด้วย เพราะไม่ต้องใช้พลาสติกเคลือบทั้งแผ่น ก็จัดการเอาแผ่นพลาสติกเคลือบขนาด A4 มาซอยเป็นแถบเล็ก ๆ ขนาด ๒ ซม. ดังนี้ครับ

เสร็จแล้วจัดการเคลือบส่วนหัวเข้าไป

สำเร็จออกมาเป็นแบบนี้

เล็มขอบสักหน่อย ลบคม

เจาะรูตรงกลางอีกนิด เล็งให้ตรงกลางนะครับ ไม่งั้่น ปฏิทินแขวนแล้ว จะโย้ไปเย้มา

สำเร็จเป็นปฏิทิน ที่ม้วนเอาไปแจกได้ ในราคาแสนประหยัด และปรับเปลี่ยนรูปได้ตามใจชอบ ครับ ถ้าท่านไม่มีเครื่องเคลือบบัตรเอง ก็เอาไปที่ร้านรับเคลือบบัตร หรือร้านถ่ายเอกสาร ให้เขาเคลือบให้ก็ได้ครับ ถ้าไม่มีตังค์ซื้อแม็กซ์ขนาดใหญ่ ก็ทำปฏิทินขนาดย่อมลงมาหน่อยครับ แล้วใช้แม็กซ์ไซส์เบอร์ ๑๐ ธรรมดา คราวนี้ ท่านก็ได้ปฏิทินของขวัญปีใหม่ ซึ่งอาจจะพิมพ์หน้าแอ๊บแบ๊วของท่าน ส่งไปให้คุณแฟน เพื่อให้เขาระลึกถึงท่าน ตลอดปีใหม่ ที่จะถึงนี้

เฮ้อ.... การอัพเอ็นทรี่ ฮาวทู ทำลูกคนสุดท้อง ก่อนที่แม่นาง R230 จะแดดิ้นสิ้นชีพไป อันแสนยากเย็น เอ็นทรี่แรกของชีวิต ก็เอวังลงด้วยประการฉะนี้ ฯ 

ปล.๑ ถ้าชอบใจ ขอดราก้อนบอลล์เป็นค่าเหนื่อยหน่อยคร๊าบ

ปล.๒ ความจริงโปรเจ็คนี้ ตั้งใจจะทำแจกญาติโยม ในวาระดิถีขึ้นปีใหม่ ที่จะถึงนี้ครับ แต่น้อง R230 ดันมีอันเป็นไปซะก่อน เลยต้องล้มโปรเจ็คไป ครับ พอดีคุณรินนาได้ปวารณาจะหาน้องคนใหม่ มาแทนที่น้องคนเก่า งานนี้เลยอาจจะได้ฟื้นโปรเจ็คกันครับ ใครสนใจร่วมบุญกับเธอ ก็จิ้ม ๆ เข้าไปดูได้ครับ งานนี้ก็แจกฟรี เป็นสาธารณกุศลเช่นเคยครับ

ปล.๓ เอ็นทรี่นี้ มีเจตนาประกาศคุณงามความดีของน้อง R230 ครับ (อ๊ะ... ทำไมคนเราต้องมาประกาศความดีกันตอนตายไปแล้วด้วยนะ ถ้ายังไม่ตาย ประกาศไม่ได้ใช่มะเนี่ยะ) เธอรับใช้ชาติ ศาสน์ กษัตริย์ มาจนวาระสุดท้าย ตายคาสังเวียน ขณะลุยทำลูกคนสุดท้องแจก อย่างขะมักเขม้น ครับ ความดีของเอ็นทรี่นี้ ขออุทิศให้น้องเขา ขอให้น้องเขาไปสู่สุคติ ครับ เกิดชาติหน้า มาเป็น Wall-E ถ้าข้าพเจ้ายังไม่ถึงพระนิพพานเพียงไร ก็ขอให้ได้เจอกันอีกครับ (ถ้าเจอกันอีก เราก็จะร่วมกันรังสรรค์โลกให้งดงามด้วยสีสัน เฉกเช่นที่ผ่านมานี่ละ)

ปล.๔ การนำแผ่นพลาสติกเคลือบมาประยุกต์ใช้นี่ ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะครับ ถ้าเกิดไม่ได้มีเครื่องเคลือบบัตร อยู่ที่บ้าน คงนึกไม่ถึงแน่ ๆ (มันเป็นหญ้าปากคอก ที่สุดท้ายจะคิดไม่ออก แล้วก็ไปจ้างโรงงานทำปฏิทิน ครับ) และโดยความรู้สึกของคนสมัยก่อน จะรู้สึกว่า การเคลือบบัตร เป็นอะไรที่แพงมากครับ (เอ๊ะ...หรือข้าพเจ้ารู้สึกไปคนเดียว) ปัจจุบันทั้งราคาเครื่องเคลือบ และพลาสติกที่ใช้เคลือบ ไม่ได้แพงเหมือนเมื่อก่อนแล้วครับ เผื่อใครจะเอาไปประยุกต์ใช้กับอย่างอื่น

ปล.๕ นี่เป็นเพียงหนึ่งในหลายกระบวนท่า ที่เราทั้งสอง พลิกแพลงร่วมกันมานาน ๑๔ เดือน และนี่เป็นงาน masterpiece ชิ้นสุดท้าย ก่อนเธอสิ้นใจ ในวงแขนซิตร้า เพราะกลิ่นขี้เต่าเหม็น ๆ ของข้าพเจ้า ครับ

edit @ 22 Nov 2008 09:41:33 by Dhammasarokikku