ปลายพุทธศักราช ๒๕๔๙ ข้าพเจ้าพระอัครกิตติ์ ธมฺมสโร ได้ออกติดตามพระครูสุวีรธรรมานุยุต (ครูบาอินสม สุวีโร) เจ้าคณะอำเภอสบเมย ไปเยี่ยมชาวเขา โดยบังเอิญ ด้วยเข้าใจว่า จักได้ติดตามครูบาเดินธุดงค์เข้าป่าลึก ในจังหวัดแม่ฮ่องสอน เก็บเกี่ยวประสบการณ์ก่อนการธุดงค์เดี่ยวจริง ในอนาคต แท้จริงเป็นการจัดพิธีทำบุญสะเดาะเคราะห์สืบชาตาตามหมู่บ้านต่าง ๆ ที่ครูบาอินสม เคยธุดงค์ไปถึง ตั้งแต่สมัยเป็นสามเณร ติดตามครูบาผาผ่า ซึ่งตามปกติครูบาอินสมเดินทางเข้าไปเยี่ยมชาวเขาทุกปี แต่ระยะหลังสุขภาพไม่ค่อยแข็งแรง จึงไม่ได้ไปโปรดญาติโยมมาเป็นเวลา ๖ ปีแล้ว

 

ครูบาอินสม

 

การเดินทางครั้งนั้น ได้ไปพบชาวเขา มีความเป็นอยู่ลำบากยากแค้น ขาดแคลนเครื่องอุปโภค บริโภค พื้นฐานที่จำเป็นต่อชีวิต มีโรคระบาด ขาดสุขอนามัย หน่วยงานด้านสุขภาพ ขาดแคลนยารักษาโรค นักเรียนขาดอุปกรณ์การเรียน หนังสือเรียน ถนนหนทางไปมาลำบากมาก จึงริเริ่มโครงการรวบรวมสิ่งของ เพื่อให้การช่วยเหลือชาวเขาผู้ยากไร้ ด้วยการส่งจดหมายบอกบุญไปยังเพื่อนฝูง ระดับมหาวิทยาลัย รวบรวมข้าวของบริจาคอยู่ ๓ เดือน ได้ของบริจาคมาจำนวนหนึ่ง ประเภทเสื้อผ้า ยา อาหารแห้ง แล้วจึงได้นำขึ้นไปแจกด้วยตนเอง ด้วยต้องการให้แน่ใจว่า ของบริจาคถึงมือผู้ยากไร้อย่างแท้จริง

 

 

 

 

 

การกลับมาเยือน ชาวเขา ครั้งที่ ๒ ราวเดือนมีนาคม พุทธศักราช ๒๕๕๐ ด้วยการติดตามครูบาอินสมมา เช่นเคย พร้อมด้วยข้าวของ ธารน้ำใจจากชาวกรุงเทพฯ จำนวน ๖ ลัง เหมือนบุญจะหนุนนำ ให้ได้สร้างกุศลมากยิ่งขึ้น จึงได้กลับมาพบกับ การบวชชาวเขาภาคฤดูร้อน เฉลิมพระเกียรติ ในโอกาสเฉลิมพระชนมพรรษา ๘๐ พรรษา หลังจากแจกของอุปโภคบริโภคแล้ว ข้าพเจ้าจึงอยู่ช่วยงานบวชชาวเขาต่ออีกหลายวัน ได้ทำ