สมมุติฐานข้อที่ ๔ หรือข้าพเจ้าไม่ได้เจริญสมถภาวนา เช่นแต่ก่อน

ช่วงรับน้องของสถาบัน LBSSST (Lord Buddha School of Soul and Spirit Technology) ทราบมาจากรุ่นพี่ว่า กรรมฐานกองใด ที่เคยเจริญมาแล้ว ในอดีตชาติ ถ้าพบแล้ว ทำให้ถูก ทำให้ดี ก็จะเป็นการบำเพ็ญต่อจากของเดิมไปเลย มีการพัฒนารวดเร็วมา ก็เลยเพียรเสาะแสวงหา ครูบาอาจารย์ที่ดูจริตเรา หรืออดีตชาติของเราได้ ว่าเราเคยบำเพ็ญอะไรมา ผลการวิจัย ปรากฏว่า ศูนย์ ครับ มันเหมือนมาเริ่มต้นที่ชาตินี้นี่แหละ โซแซดไปเล็กน้อย เพราะไม่ว่าไปกราบครูบาอาจารย์ที่ใด ท่านก็แนะตรงกันหมด ครับว่า ให้เจริญอานาปานุสสติ (ระลึกรู้ลมหายใจ) ไม่ก็เดินจงกรม (สองอย่างนี้ คือแนวสุกขวิปัสสโก ครับ ไม่มีฤทธิ์ และไม่รู้ ไม่เห็นอะไรทั้งสิ้น)

มาวันหนึ่งก็นึกขึ้นมาได้ ครับว่า ไอ้ของเก่าเรานั้น มันก็มีอยู่ ไม่ต้องไปค้นหาครูบาอาจารย์ให้วุ่นวาย ไม่ต้องใช้ปุพเพนิวาสานุสสติญาณ ระลึกชาติไปดูว่า เคยบำเพ็ญอะไรมา ของเก่าเราก็อยู่ในชาตินี้นี่แหละ ข้าพเจ้าเป็นคนชอบสวดมนต์ ครับ สมัยเป็นฆราวาส จะสวดมนต์ เช้าเย็นเป็นประจำ ถ้าลืมจริง ๆ ก็จะนอนสวดก่อนนอน ครับ แล้วก็หลับไปเลย พุทโธ๋... นี่ไงเล่่า กรรมฐานของเก่า

ว่าแล้ว ข้าพเจ้าก็สวดมนต์เป็นวรรคเป็นเวรเลย ครับ สวดในใจไปทั้งวัน ว่างปุ๊บสวด ว่างปุ๊บสวด จนกลายเป็นระบบอัตโนมัติ พอว่างเมื่อไหร่ จะสวดมนต์ทันที ครั้นพอมาเป็นพระเมืองหลวง ก็ไม่ใช่ว่า จะเลิกสวดมนต์ยามว่างหรอก ครับ แต่มันไม่มีเวลาว่างเลยต่างหาก จะมีเล็กน้อย ก็ตอนเดินไปให้อาหารสุนัขในวัด นอกนั้นก็จมอยู่ในความคิด (จะอัพบล็อกเรื่องอะไรดี) เสียเป็นส่วนมาก

พอมาตะแล๊ดแต๊ดแต๋ นอกกรุงเช่นนี้ เวลาว่าง เยอะขึ้นมาก ครับ มันเลยกลับไปบริกรรม สวดมนต์เหมือนเดิม

ความรู้สึกมันคุ้นเคย จริง ๆ ครับ

หรือนี่คือ สิ่งที่ทำให้จิตวิญญาณในชีวิตหายไป?

 

 

แนะนำโรงเรียนบ้านกอมูเดอ
(บ้านซีวาเดอ ต้องขับรถลุยลำธารเข้าไปอีก ๖ กม.)

 


รวมพล
 

 

 

สังเกตุผ้าห่มไฮโซใหม่เอี่ยมด้านซ้าย ครับ ผืนละ ๒๖๐ บาท
โยมจรัญฯซอย ๕ บริจาคมา ๑๒ ผืน
 
ผ่าตัดกล่อง ไม่เหลือชิ้นดี
 
เข้าคิวเร้ว ๆ
 
ไว้อาลัยให้น้องกล่องกันหน่อย ครับ เธอได้ทำหน้าที่ของเธอดีที่สุดแล้ว
 
ผ้าห่มสุดปรารถนา
(ผลการวิจัยด้วยตัวเอง พบว่า ผ้าห่มบาง ๆ ห่ม ๕ ผืน ก็ยังหนาว ครับ
แต่ผ้าห่มหนา ๆ บางทีผืนเดียวก็เอาอยู่ ครับ)
 
เข้าคิวกันหน่อยเจ้า

 

 

พร้อมหน้า