เสน่ห์ผ้าเหลือง

posted on 12 Feb 2009 09:20 by akkarakitt in Experience

เมื่อคืนเกิดอาการปวดหลังขึ้นเล็กน้อย ต่อเนื่องมาถึงตอนเช้า ก็เลยคิดทบทวนไป เราไปทำอะไรมาหนอ วันวานก็เป็นวันแห่งการใช้ขันธ์ ๕ อย่างหนักหน่วงอีกวันหนึ่ง ครับ เริ่มตั้งแต่บิณฑบาตไปตามปกติ ว่าจะไปดูคอมฯให้พระที่วัดท่่าพระสักหน่อย ไปพบรายการนอกแผนที่วางไว้ คือ การบริจาคโลหิต ซึ่งหลวงพี่ที่วัดท่าพระเขาบริจาคกันเป็นประจำทุกสามเดือน ส่วนข้าพเจ้าถ้ามีโอกาส หรือนึกได้ ก็บริจาค นึกไม่ได้ หรือลืม ก็ห่างเหินไป

บ่ายจักมีญาติโยมเอาเสื้อกันหนาวมาบริจาค ๑๐๐ ชุด ก็คิดว่า น่าจะแพ็คกระจายเป็นหลาย ๆ กล่อง โดยเสริมของอย่างอื่น รวมลงไปในกล่องหนึ่ง ๆ ด้วย จักได้กระจายน้ำหนักกันไป และของบริจาคจักได้ถึงมือผู้ยากไร้ได้อย่างทั่วถึง มิใช่ไปกระจุกตัวอยู่หมู่บ้านใด หมู่บ้านหนึ่ง ช่วงเช้าก่อนบริจาคเลือด จึงนั่งประกอบกล่องไว้ ๕ กล่อง และเอาของบริจาคที่ญาติโยมเอามาลงไว้ที่วัดท่าพระ รองก้นกล่องไว้ก่อน

ตอนบ่ายก็นัดเจอกับโยมที่บริจาคเสื้อกันหนาวที่วัดราชสิทธาราม ครับ เพื่อบรรจุหีบห่อ ยา เครื่องเขียน หนังสือเรียน และอื่น ๆ ที่มาจากวัดใหญ่ชัยมงคล รวมไปกับเสื้อกันหนาว แพ็คได้ ๓ กล่อง ก็ยกขึ้นรถ ครับ หนักมากทีเดียว

เสร็จแล้วก็ย้ายสำมะโนครัว ไปลุยแพ็คที่วัดท่าพระต่อ ได้อีก ๒ กล่อง ก็ยกขึ้นรถ  หนักมากอีกเหมือนกัน มีอาการเพลียนิดหน่อย ก็คิดว่า คงเป็นเพราะการบริจาคเลือด เสร็จแล้วก็เดินทางไปขนส่งนิ่มซีเส็งที่พุทธมณฑลสายสอง

ขณะเดินทาง นั่งไปในรถ ก็รู้สึกโหวง ๆ เอ๊ะ... นี่เรากำลังทำอะไรอยู่ เหมือนเรากำลังอยู่ในโลกแห่งความฝัน โลกก็หมุนเวียนเปลี่ยนไปตามทางของมัน ความคิดของเราก็เปลี่ยนเวียนไปเช่นกัน เราก็แค่เล่นละครให้ผ่านฉากชีวิตไปวัน ๆ

หากวันนี้ข้าพเจ้าไม่ได้โกนหัว ห่มผ้าเหลือง ข้าพเจ้าอาจจะกำลังชี้นิ้วสั่งให้ลูกน้องไปทำงานที่ได้รับมอบหมาย อาจกำลังนั่งอยู่ในห้องแอร์ คำนวณอะไรนิด ๆ หน่อย ๆ แล้วก็สั่งให้คอมฯ ประมวลผลไป อาจกำลังวิ่งโปรเจ็คมูลค่าหลายแสน หรือหลายล้าน อาจกำลังวิเคราะห์ราคาหุ้น ทองคำ น้ำมัน อยู่ในบริษัทหลักทรัพย์ที่ไหนสักแห่ง ข้าพเจ้าอาจกำลังนั่งกระดิกเท้า นับเงินเดือน อย่างที่เพื่อนรุ่นราวคราวเดียวกันส่วนใหญ่กำลังนับอยู่ เกือบครึ่งแสน แต่วันนี้ข้าพเจ้ากำลังทำอะไรอยู่ แบกหามสิ่งของที่หนักเกือบเท่ากระสอบข้าว ราวกับกุลี