บินเดี่ยว : การผจญภัยในผ้าเหลือง

ต่อจาก สำเร็จแล้วจ้า... มาโมทนากันเร้ว ภาค ๒ และ  สำเร็จแล้วจ้า... มาโมทนากันเร้ว

หายหัวไปจากวงการอัพบล็อกกันวันละนิด ๑ วัน เกิดอาการชักดิ้นชักงอเล็กน้อยก่อนล้มลงอาเจียนเป็นโลหิต อย่างกับขี้ยาขาดเฮโรอีน เนื่องเพราะต่อเน็ตจากอาอี๊ผ่านจีเอสเอ็มไม่สำเร็จ

 

I’ve only been away from updating the blog for a day, and got so anxious.. like a drug addicted... all because I couldn’t connect my EeePC (netbook) through GSM. 

 

เมื่อวานไม่ได้อยู่กรุงเทพฯ ครับ ออกไปแรดนอกสถานที่อีกแล้ว ไม่มีกระไรดอก ก็แค่ไปสืบสานงานที่ค้างคาไว้

 

I wasn’t in Bangkok yesterday.. been out to continue my unfinished job.

 

พบโยมป๊อด ขณะกำลังบิณฑบาต เมื่อสองวันก่อน ก็เลยชวนไปติดตั้งแผงโซล่าร์เซลแบบหมาหยอกไก่

 

I met Mr. Pod 2 days ago during my morning walk to receive food offering. So I  asked him for fun whether he was interested in installing the solar system somewhere in another province.

 

ปรากฏว่า ไก่กำลังว่างงาน ครับ วันรุ่งขึ้น ซึ่งก็คือ เมื่อวานนี้ ก็เลยได้ออกเดินทาง อย่างปัจจุบันทันด่วน

 

Well.. he was! So the next day, we were on the trip,.. just like that.

 

มาคราวนี้หมายมั่นปั้นมือเป็นอย่างสูงว่า จักต้องใช้งานได้ ครั้งก่อนเล่นเอาหวาดเสียวว่า เครื่องชาร์จไฟ/แปลงไฟ จะเน่าหรือไม่ เพราะขณะกำลังทดลองใช้งาน ก่อนนำขึ้นบนหลังคา ข้าพเจ้าเองที่สะเพร่า ต่อไฟผิดขั้ว ลบเป็นบวก บวกเป็นลบ สายไฟร้อนจี๋ แต่ไม่มีฟิวส์ขาดสักตัว

 

This time I just hope the system would work out fine for when we were testing the solarcell power convertor/invertor last time, I was the one who plugged in the wrong wired, making it overheated.. The wire was burnt but the fuse was still not damaged.

 

เลยฝากหลวงพี่ตือ แบกกลับมาที่กรุงเทพฯ เมื่อตอนก่อนออกท่อง "โตแฮการท่องเที่ยว" เพื่อนำไปให้ที่ร้านเช็ค

 

So I asked Luang pi Tue to brought it back to Bangkok for checking up.

 

ที่ร้านยืนกระต่ายขาเดียว ครับว่า ไม่ต้องเอามาให้เสียเวลาหรอก ไม่มีทางเจ๊งแน่นอน ที่มันไม่ทำงาน เป็นเพราะกระแสไม่พอแหงม ๆ (ส่วนข้าพเจ้าก็ยืนหน้าซีดอยู่หน้าร้าน ไม่กล้าบอกว่า กรูเอาเครื่องไปเสียบผิดขั้วมา)

 

The shop insisted that there’s no need to check it up for anything couldn’t go wrong with it. “Just not enough current, that’s why it didn’t work”, they said... when I was standing silently in front of the shop without telling them I connected the wrong wires.

 

ไม่รู้จะบอกเขายังไงเหมือนกัน เพราะแผงโซล่าร์ไปซื้อมาจาก "อมร" มิได้ซื้อที่ร้านเขา คุยไปคุยมา ข้าพเจ้าก็บอกว่า แผงโซล่าร์เซลมีตั้ง ๔ แผง กระแสพอแหงม ๆ เขาจึงพุ่งไปที่ประเด็นต่อไป คือ ความต่างศักย์ รุ่นที่ข้าพเจ้าซื้อไปครั้งแรก ต้องการไฟถึงสี่สิบกว่าโวลต์ เครื่องถึงจะทำงาน เขาเลยแนะให้เอาอีกรุ่นไปลองดู ทำงานที่ ๑๒-๒๔ โวลต์ ข้าพเจ้าเลยเดินไปถามที่อมร ว่าแผงโซล่าร์ของเขาผลิตไฟออกมากี่โวลต์ ตาลุงเจ้าของบอก ประมาณ ๑๗ โวลต์ บ๊ะ... แม่นแหล่ว... มิใช่เป็นเพราะข้าพเจ้าต่อผิดขั้ว

 

Well.. I didn’t really know how to tell them for I bought the solar cells from the other shop called Amorn, not theirs. So I told them that there were 4 unit of the solar cells, the current should be more than enough. So next point we discussed was the voltage. The one I bought last time required 40 something volts to work. So the shop suggested another model that required only around 12-24 volts to make it worked. After checking it again at Amorn’s, the correct voltage was 17! It’s not damaged from my fault for sure.

 

การมาคราวนี้จึงมั่นใจเป็นล้นพ้นว่า ถึงคราวที่วัดถ้ำหินผาแดง จักสว่างไสวเรืองรอง

 

So this time, I was certain that the Wat  Tum Hin Pa Daeng, would be all lighten up by this solar system.

 

ด้วยความที่เป็นการออกเดินทางที่ตัดสินใจวันเดียว มานึกได้ว่า หลวงน้าสมเดช จักมากรุงเทพฯ เร็ว ๆ นี้ จึงโทรไปถามท่านว่า จะมาเมื่อไหร่ ข้าพเจ้าจักไม่อยู่หลายวัน

 

Well.. it was because I made a sudden decision. I kind of just realized that Luang na Somdej was coming to Bangkok. So I called and let him know about my trip.

 

บัดนั้นหลวงน้าสมเดช ก็ตัดสินใจได้ด่วนไม่แพ้กัน บอกพรุ่งนี้ท่านถึงกรุงเทพฯ ตีห้า และจักขอร่วมเดินทางไปด้วย มีที่นั่งว่างหรือเปล่า

 

Luang na Somdej then also made a sudden decision too, saying since he would arrive Bangkok tomorrow 5 a.m., and wondering if there’s still enough seating in the car for him.

 

ได้ยินมาว่า โยมป๊อดขับกระบะนิสสันฟรอนเทียร์ คงจักเป็นกระบะตอนครึ่ง บิ๊กแค็บกระมัง ก็บอกท่านไปว่า ไปได้ซี้

 

I heard that Mr. Pod drove a pick-up, Nissan Frontier, so there should be plenty of room.. so I told him “well.. yeah! of course”.

 

วันรุ่งขึ้น รถโยมป๊อด มาจอดหน้ากุฏิ ครับ หน้าตาเป็นอย่างนี้

 

The next day, Mr. Pod came to the temple with this..

 

 

 

เป็นกระบะฟรอนเทียร์ที่หน้าตาไฮโซมาก มาพร้อมกับโยมพี่สาว ซึ่งก็คือ โยมนิตยา โปรโมเตอร์รายใหญ่ของงานช่วยชาวเขา และอีกหลายงาน

 

It was a posh Frontier pick up car (it's better called a spacewagon than a pick-up) Mr. Pod drove to the place with his elder sister, Ms. Nittaya, one of the big sponsor of the trip to Northern part of Thailand and other activities.

 

หลังจากได้คุยกันตอนเช้าว่า เหตุใดหลวงน้าสมเดช ถึงตัดสินใจอย่างไวว่อง ล่องมากรุงเทพฯ อย่างกับเรือด่วน ก็ทราบว่า ท่านห่วงเทียนพรรษา ที่เคยขอไว้ จักส่งไปให้วัดที่จังหวัดเชียงราย แล้วข้าพเจ้ารับปากว่า จักไปขอหลวงพี่กริชให้

 

After a little chat with Luang na Somdej, I have realized that he hurriedly came to Bangkok for the fact that he was worry about the big festival candles he asked for poor temple (with no electricity) in Chiang Rai, that I promised I would ask from Luang pi Kris for him.

 

อย่ากระนั้นเลย ข้าพเจ้าไปคราวนี้ ก็ยังไม่มีกำหนดกลับแน่นอน จับพลัดจับผลู ก็อาจอยู่ยาว เพราะตั้งใจไว้นานแล้วว่า เสร็จกิจการงานทุกอย่างแล้ว จักมาบิณฑบาตเลี้ยงหลวงตาสักเดือนหนึ่ง ประกอบกับช่วงนี้ หลวงพี่ตือ ออกระเหเร่ร่อนไปอยู่วัดจอมทอง ที่ จ.แม่ฮ่องสอน เสียด้วย ขาดคนอุปัฏฐากหลวงตา รีบจัดการเรื่องเทียนพรรษาให้เสร็จสิ้นไปเสียตั้งแต่ก่อนออกเดินทางเลยดีกว่า

 

But for this trip, I didn’t have a definite plan and didn’t know when I would be back. I intended to stay long, helping the blind Luang ta Puang for about a month. Because Luang pi Tue who always stayed and help him needed to go to Jomthong temple in Mae Hong Son for a while, noone took good care of Luang Ta Puang. So I should had the candle talk done before I left for long.

 

บัดนั้นจึงชี้ชวนโยม แวะไปขอเทียนพรรษา กันก่อน แพ็ค แล้วส่งนิ่มซีเส็งขึ้นไปเลย เพราะแบกไปคงหลังหัก

 

So.. the beginning of the trip was to get the candles, packed, then left to the courier company.

 

ปรากฏว่า หลวงพี่กริช ให้เทียนมาเยอะมาก ครับ ก็เลยแบ่งไปถวายวัดหลวงตาพวงส่วนหนึ่ง แล้วก็เอาอีกส่วน แพ็คลงกล่องรับบริจาคของชาวเขา ที่เยินซะไม่มี (ผ่านการใช้งานมาอย่างโชกโชน คุ้มค่าราคาประหยัดจริง ๆ) ขนาดความสูงของกล่อง พอดีกับความสูงเทียน อย่างน่าอัศจรรย์

 

It was amazing that Luang pi Kris had given loads of candles here. So in the end, some had been packed for Luang ta Puang, some had been packed into the old (and almost torn apart) donation boxes for Northern villagers. Amazingly the box size just fit with those candles.

 

หลวงน้าสมเดช บอกเอาไปสัก ๕ คู่ ก็พอ แต่ปรากฏว่า กล่องมีขนาดพอดีกับเทียน ๙ คู่ ครับ ก็เลยส่งขึ้นไปตามนั้น เสียงหลวงพ่อกิตติคุณ ที่วัดสวนป่าอิสิปตนมฤคทายวัน อ.แม่ลาว จ.เชียงราย ดีอกดีใจแว่วมาตามสาย ครับ มาทราบทีหลังว่า ท่านขอมาแค่คู่เดียวเท่านั้น

 

Luang na Somdej thought that 5 pairs of candles should be enough, but as the box could fit 9, so we sent 9. Later on we found out that Luang por Kittikhun (of Wat Suan Pa Isipanata Marukatayawan, Mae Lao, Chiangrai) was so happy for this because he did ask for only a pair.

 

ทราบว่า ช่วงนี้ เทียนกำลังมีราคาแพงเสียด้วย เฉพาะน้ำตาเทียนที่มีคนมารับซื้อที่วัด ก็หลายพันแล้ว นี่เทียนใหม่ ๆ ๑๘ เล่ม คงเป็นมูลค่าหลายสตางค์อยู่ แต่พอท่านทราบว่า ส่งไปให้วัดยากจนในต่างจังหวัด หลวงพี่กริชก็ยกให้หมดเลย ครับ น้ำใจหลวงพี่กริช กว้างดุจแม่น้ำ จริง ๆ ครับ มาโมทนากันดีกว่า

 

Currently candles are so expensive that some merchants offered to buy melted candle wax from temple for many thousand bahts. 18 of newly festival candles (big ones) would be quite expensive too.  But when it came to donating these to poor temples in other provinces, Luang pi Kris decided to give all. How generous of him. Let’s praise him for his generousity.

 

หลวงน้าสมเดช ก็ชื่นใจไม่แพ้กัน ขอบอกขอบใจโยมเป็นการใหญ่ งานนี้ไม่มีทางสำเร็จ ราบรื่นขนาดนี้ หากไม่มีรถโยม การขนเทียน ๑๘ แท่ง หนักราวกับหิน คงเป็นไปแทบไม่ได้ แถมถ้าส่งทางรถทัวร์ก็คงโดนชาร์จไปอีก ๖-๗ ร้อย นี่แวะมาส่งที่นิ่มซีเส็ง สิ้นค่าขนส่ง ๑๒๐ บาทเท่านั้น คุณโยมนิตยาเป็นเจ้าภาพให้อีกต่างหาก รีบโมทนาบุญกันด่วน ทราบดีกันใช่ไหมว่า ทำบุญด้วยแสงสว่าง อานิสงส์ไม่พ้นสติปัญญาล้ำเลิศ สว่างไสวประดุจเปลวเทียน

 

Luang na Somdej was also happy about this and thanked Mr. Pod many many times for driving us that day, picking these super heavy candles. It would cost 6-700 bahts for sending them by bus. But driving to the courier place ourselves cost only 120 baht, plus the amount had been paid by the driver’s sister, Ms. Nittaya. Let’s praise again. As we all know, giving light to others is the cause that would lead to the result of enlighten ourselves as well.

 

เสียดายที่กล้องที่พกมาด้วย แบ็ตหมด ครับ เลยไม่มีรูปมาให้โมทนา เหลือเพียงเทียนอีกส่วนที่นำมาถวายหลวงตาพวง ซึ่งถ่ายภายหลังที่ชาร์จถ่านแล้ว

 

Too bad my camera ran out of battery.. so I only have photos of giving candles to Luang ta Puang. I got it charged up there.

 

 

 

มาถึงวัดหลวงตาพวง ก็ไม่ปล่อยเวลาให้เสียไป ครับ เริ่มทดลองประกอบทันที ก่อนติดตั้งบนหลังคา โอ๊ว์... พระเจ้าจอร์จ หลังจากใช้ความพยายามอย่างยิ่งยวดมาหลายเดือน ประสบอุปสรรคสารพัดสารเพ ที่สุด เครื่องแปลงไฟ ก็ทำงานอย่างสมบูรณ์ ครับ

 

 As soon as we arrived, we started assemble stuff together before putting them on the roof. Whoaaa... after many attempts, the transformer worked!.

 

 

 

โยมจ๋า ไฟมาแล้วจ๊ะ คนขายแบ็ตจ๋า ขยับมาใกล้ ๆ โทรสั่งแบ็ตลูกมหึมาดอลบี้สเตอริโอ ๑๒๐ แอมป์อาว มาสองตัว ครับ โยมร้านอะไหล่ เป็นอุปัฏฐากหลวงตาพวงอยู่แล้ว ขายให้ราคาทุนเลย ครับ พร้อมร่วมทำบุญเพิ่มอีก ๙๐๐ บาท โมทนาหยั่งเรงนิ (ลูกสีส้มยาว ๆ)

 

 Here came the light... and then came the battery seller. We ordered two super huge 120 Ah batteries. (The long orange ones). The seller happened to come and help Luang ta Puang occasionally already, so he gave the batteries to us at cost, plus additional 900 bahts on top for helping this. Thank you so much for this.

 

 

 

อุปกรณ์ทั้งหลายทำงานสมบูรณ์แล้ว ก็ได้เวลายกแผงโซล่าร์ ขึ้นหลังคา หลังจากเล็งตำแหน่งอยู่นาน ก็มาลงเอยที่ขอบหลังคา เหตุผลมิใช่ว่า โดนแสงแดดอย่างยอดเยี่ยมทั้งวันหรอก ครับ แต่คิดว่า ตำแหน่งนี้ เซอร์วิสซ่อมแซมง่ายสุด ๆ เอาบันไดพาด ก็ขึ้นไปดูได้เลย ไม่ต้องปีนหลังคา (เห็นสายไฟระโยงระยางลงมาจากหลังคามะ)

 

 Now that everything seemed to be up and running, it was time to install these up to the roof. It took a while to find the right position before ending up at the rim. Not because it would have the best sunlight, but for the ease of maintenance in the future. Just put up the ladder. Easy?

 

 

 

ติดตั้งเสร็จแล้ว ก็ขึ้นไปยิงภาพจากด้านบนเขาลงมาครับ นั่นแน่... หลังคาวัดหลวงตาพวง มีวัตถุแปลกปลอมไปติดอยู่ เห็นมะ

 

Finished installation, I took the picture from the top of the hill. Let's see there's something weird on the roof.

 

 

 

เดินสายกันแบบตามมีตามเกิด ครับ เอาสายไฟร้อยเข้าไปในท่อพีวีซี ลดทัศนอุจาด (สีมือโยมป๊อดทั้งน้านแหละ)

 

The wiring was done easily according to what we had. All had been put (by Mr. Pod) into the PVC tube for tidiness.

 

 

 

อุปกรณ์ทั้งหลายทำงานได้ดีแล้ว ก็เริ่มมองหาว่า จักไปติดอุปกรณ์ไว้ที่ไหนบ้างดี ก็คิดถึงห้องน้ำ ครับ ห้องน้ำควรจักมีแสงสว่าง คิดว่า การแปลงไฟตรง ขึ้นเป็นกระแสสลับ ๒๒๐ โวลต์ เพื่อใช้กับหลอดฟลูออเรสเซ้นส์ คงจักเป็นการเปลืองไฟโดยใช่เหตุ ครับ ก็เลยจัดการเอา หลอดแบบจุดกับไฟ ๑๒ โวลต์ ที่แม่ค้ารถเข็นเขาใช้กัน มาเดินสาย ต่อสวิทช์เข้า บ๊ะ... แหล่มโลด ฝีมือวิศวแกรม เด็ก ป.๔ อายเลยอะ (เพราะทำได้สวยกว่า)

 

 Now we were looking for where to place this system to use.. then we thought of toilets.  As you might know about the solar power generating system, the solarcell generated the DC (direct current) to charge the battery. Then, the inverter would inverted the 12 volts of DC into 220 volts of AC. It might not worth because there would be some lost in the process.  Thus, we decided to use 12 volt DC fluorescent lamp connecting directly to the battery instead of connecting to inverter.  Neat?

 

 

 

 

เดินสายไฟกระแสตรง ๑๒ โวลต์มาจนถึงห้องน้ำเรียบร้อย ก็จัดการกดสวิทช์ โช๊ะ!!! ปรากฏว่า...

 

 Connecting the 12 volt wire to the toilet and pushed the switch. And it was....

 

 

 

แหล่มเหลือหลาย ครับ ติดตั้งให้ใช้ห้องละ ครึ่งหลอด (หลอดไฟมีน้อย ใช้สอยประหยัด)

 

 Brightened! So we got half tube for each toilet (as we didn’t have that many).

 

 

 

ให้ความสว่างเป็นเลิศ และข้าพเจ้ายังมีผลงาน การท่องคลองถม มาฝากหลวงตาพวงอีกหนึ่งไอเท็ม ไปฝากไว้ที่ห้องอาบน้ำ (มาวัดหลวงตาพวงตั้งหลายสิบรอบ ไม่เคยทราบเลย ครับว่า ที่วัดหลวงตาพวง มีน้ำฝักบัวให้อาบด้วย อาบน้ำตุ่มมาตลอด เป็นห้องน้ำห้องในสุด ปกติใช้แต่ห้องแรก)

 

Besides the normal fluorescent lighting, I did got another special item for bathroom as well. (I went there many times and had never realized that there was a shower room there.)

 

 

 

มันคือ หลอดส่องสว่างในรถ ที่ใช้หลอด LED รุ่นใหม่ ให้ความสว่างสูง ความคงทนระดับแสนชั่วโมง และที่สำคัญ เจี๊ยะไฟติ๊ดเดียว เปิดทิ้งไว้ทั้งคืนยังได้

 

It was the LED bulb, the kind that is used in car for it’s durability and very little electricity consumption. We could just leave it on all night.

 

 

 

ด้านในศาลา ก็สว่างไม่แพ้กัน ครับ ด้วยหลอดไฟขนาดสิบวัตต์

 

Inside was also lightened up now with the 10 watt lamp.

 

 

 

ภาพแผงโซล่าร์เซลรุ่นแรก ไปให้ร้านที่บ้านหม้อประกอบให้ ในราคา ๙๐๐ บาท สามารถชาร์จถ่าน AA ได้ครั้งละ ๔ ก้อน และชาร์จมือถือโนเกีย กับโมโตฯ ได้ ครับ ที่สุดก็ได้กลับมาใช้เอง จึงมีแบ็ตมาถ่ายรูปมาให้ท่านทั้งหลายดูนี่แล

 

 The first solar system (assembled at Ban Mo for 900 bahts) could be used for charging up 4 AA batteries and mobile phone. I got a chance to use this to charge up my camera for the trip.

 

 

 

 

ขอท่านทั้งหลาย จงโมทนา จักได้มีปัญญาปราดเปรื่องโดยทั่วกัน

So now please praise will all these for our own enlightened wisdom. Just feel glad to hear what people doing good, the result was equal to you had done them by yourself.

 

ที่สุดแห่งความเพียร เทียวไล้เทียวขื่อ อยู่หลายรอบ กว่าจักได้บุญอันสว่างจ้ามาให้ โมทนาเทพสุริยา ก็สำเร็จเอวังลงด้วยประการฉะนี้ ฯ

 

After many attempts, finally we got lightened up. Ended.

edit @ 10 Mar 2009 12:03:38 by Dhammasarokikku