บินเดี่ยว : การผจญภัยในผ้าเหลือง

ขออนุญาตโม้ก่อน ครับ วันก่อนบิณฑบาตได้ขนมจีนมาเกือบครบทุกแบบในวันเดียว มีเสียงลือเสียงเล่าอ้างว่า ขนมจีนซาวน้ำนั้นหายาก วันนี้มีหลักฐาน ครับว่า ไม่จริ๊งไม่จริง ขนมจีนซาวน้ำ หาไม่ยากเท่า ขนมจีนน้ำเงี้ยว ครับ

ตั้งแต่บวชมาสองปีครึ่ง นับครั้งได้เลยที่ได้ขนมจีนน้ำเงี้ยว ที่อยากได้มิใช่กระไร ครับ มีหลวงพี่ท่านหนึ่ง ชอบขนมจีนน้ำเงี้ยวเป็นชีวิตจิตใจ บิณฑบาตได้ขนมจีนคราใด ก็นึกถึงแต่ท่าน ครั้นส่งขนมจีนซาวน้ำไป ก็มิใช่ฟีล ครับ แม้จักเป็นขนมจีนที่หาได้ยากกว่าปกติทั้งคู่ แต่รสชาติไปกันคนละแนว

ส่วนขนมจีนน้ำยา กับน้ำพริก ได้อยู่เป็นประจำอยู่แล้ว ครับ

หลังจากบินเดี่ยวไปกับสายลม ภาค ค้นพบโตแฮ ได้จบสิ้นไป พร้อมความอาลัยของเหล่าเพื่อนสมาชิก อยากจักได้ไปเยือนซ้ำอีก ด้วยความใสปิ๊งของชาวเขา และ "ความขาด" ที่แม้กระทั่งชามข้าว ยังต้องอาศัยขันชนิดมีด้าม ซึ่งพวกเรามักใช้มันกับส้วมเสียเป็นส่วนใหญ่

กลับมาได้ไม่นาน ก็มีโทรศัพท์กริ๊งกร๊างเข้ามา จากวัดใหญ่ชัยมงคล ครับว่า โชคใหญ่เป็นของชาวไทยภูเขาแล้ว ทางวัดกำลังเคลียร์หม้อชามรามไหเก่า ๆ ไม่ใช้แล้ว ออกจากโรงครัวพอดี ท่านมหาโอ๊ตเลยขอสัมปทาน นำมาไว้ใต้กุฏิของท่านทั้งหมด ขอให้ข้าพเจ้านำไพร่พลพยุหเสนาบดี วีโก้ คันเดิม ไปรับถ้วยโถโอชาม มายับยั้งไว้ ณ วัดราชสิทธาราม เพราะวัดท่านไม่มีที่ไว้

ข้าพเจ้าก็รีบส่งเทเลนอร์เทเลแกรมไปขอหยิบยืม ราชรถวีโก้โดยพลัน แต่บัดนั้นเด็จแม่มีธุระปะปังบานตะเกือก มิอาจสามารถนำพาหนะชั้นยอด ร้อยหกสิบสามแรงโม้ มาให้ม้ายืมกระทืบโรงได้ บอกแต่เมื่อใดว่าง ก็จักติดต่อมา

รอแล้วรอเก้อ สัปดาห์หนึ่งผ่านไป ไม่ยักมีวี่แววว่า จักได้ออกเดินทางในวันไหน จึงปรารภถึงราชรถประจำตำแหน่ง มาสด้าแฟมิเลี่ย อายุอานามของเธอเพียง ๑๖ ขวบเอง คิดเอาเองว่า จานชามคงจักไม่เยอะสักเท่าไหร่ คงจักพอขนหมด อย่ากระนั้นเลย รีบเอารถไปซ่อมแอร์โดยพลัน ครั้นซ่อมเสร็จแล้ว เตรียมพาแม่แก่มาสด้า ออกกรำศึกอีกครา พลันหม่าม๊าก็โทรมาบอก รถว่างแล้วนะ

มิรั้งรอให้มีการผัดผ่อน เมื่อท่านเสนอ ก็รีบสนองพระราชโองการโดยพลัน ครับ เดี๋ยวราชรถจักไม่ว่างอีก รีบโทรนัดหลวงโอ๊ต วันจันทร์นี้เลยนะขอรับ

และโทรเลขไปขอตัวช่วย มิอยากให้งานคาราคาซัง ขนกลับมาวัด ก็ต้องมาแพ็คใหม่อีก จัดการขนลัง ขนกระดาษหนังสือพิมพ์ไปแพ็คที่โน่น ให้พร้อมสำหรับการเดินทางในปีหน้าเลย งานนี้ก็ได้โยมหลิน เป็นตัวช่วยสุดท้าย

และแล้ว หลังจากพาคณะบุคคลแอบไปซื้อโรตีสายไหมเจ้าดังของอยุธยา หมดไปครึ่งร้าน คณะทำงานก็ถึงวัดใหญ่ชัยมงคลเสียที ครับ จัดการรีบเติมพลังต่อ ด้วยก๋วยเตี๋ยวเรืออยุธยา อันเลื่องชื่อ (ร้านหลังกุฏิมหาโอ๊ต ร้านเดิมนั่นแหละ) ขณะที่โยมไปจัดการธุระปากท้อง เหล่าพระก็เตรียมเอาจานชามออกมาแบเบอร์ ตรงสนามหญ้า ครับ

เห็นปริมาณแล้ว จักเป็นลม ครับ นี่ถ้าเอาแฟมิเลี่ยมา คงลุ้นตัวโก่ง อาจจักต้องมาอีกสองรอบ

สังเกตุ ครับ เรามีพัดลมไร้สาย หรือ wireless fan มาอำนวยความสะดวกให้คณะทำงานด้วย ครับ ไฮโซมะ เป็นพัดลมแบบชาร์จถ่าน ที่ซื้อรอไว้ เตรียมจักไปถวายหลวงตาพวงในเดือนหน้า ยังไม่ได้ไป ก็เอามาทดสอบประสิทธิภาพกันก่อน

งานนี้ก็ได้หลอกหม่าม๊ามาทำบุญอีกแล้ว อิ อิ (เอ๊ะ... หรือหลอกโยมแม่มาใช้งานหว่า) ระหว่างทำงาน ฟ้าก็ครึ้มมาเชียว ครับ นึกว่ามีฝนต้อนรับกันซะแล้ว โชคดีที่ฝนมาไม่ถึง ครับ เลยทำงานกันสบาย ไม่ร้อนมาก

ทำกันจนเย็นเกือบค่ำแน่ะ ได้งานมาเป็นอย่างนี้

กลับมาถึงวัดก็ค่ำแล้ว หมดแรงข้าวต้ม จักยกสรรพสิ่งสั่งสมขึ้นชั้นสอง เลยไปจ้างวินมอเตอร์ไซด์ มาช่วยประคอง ลองยกกันจนคางเหลืองลิ้นห้อยไป โยมหลินเป็นเจ้าภาพค่าแรง สองคน คนละ ๒๐๐ บาท รวม ๔๐๐ บาท ครับ ขออนุโมทนา

การเตรียมงาน บินเดี่ยวไปกับสายลมภาคต่อไปเริ่มแล้ว ครับ งานซีซั่นหนึ่ง ที่เพิ่งเสร็จสิ้นไป ใช้เวลาเตรียมงานทั้งสิ้น ๖ เดือน เบ็ดเสร็จทั้งสิ้นได้ของบริจาค ๔๒ ลัง กับของเต็มรถอีกสามคัน แต่งานนี้ซีซั่นสอง คงมีการฉลองเตรียมงานกันข้ามปี มิรู้ว่า จักอลังการงานสร้างเพียงไร ขอท่านทั้งหลายจงโมทนา

เอวังก็มีด้วยประการฉะนี้ ฯ 

edit @ 26 Mar 2009 10:23:17 by Dhammasarokikku