เมื่อสองสามวันก่อน วันเกิดในเอ็กซ์ทีน ครับ (วันลงทะเบียนวันแรก ครับ กว่าจะเกิดจริงก็อีกหลายเดือนถัดมา) กลายเป็นวันเดียวกับวันปิดบล็อก ของผู้ที่แนะนำให้ข้าพเจ้ารู้จักบล็อก น่าเศร้าจิง

กระไรในโลกก็ล้วนชั่วคราวเนาะ

ไม่ได้ฉลองวันเกิดหรอกนะ ครับ แต่วันถัดมา มีกิจนิมนต์ฉันเช้าที่โรงแรมแห่งหนึ่ง ชื่อ หิว ๆ อะไรนี่แหละ เป็นโรงแรมห้า หรือ หกดาว ไม่แน่ใจ ไปนั่งรอพนักงานเขาพักใหญ่ ๆ ครับ คนงานเยอะ ก็ต้องมีการตระเตรียมกันเยอะ

นั่งดูบรรยากาศของการทำบุญไป ครับ พลันก็รู้สึกได้ถึงกลิ่นอายของความสุข

การให้ทานนี่ มันเปี่ยมสุขจริงแฮะ คนรับก็สุข คนให้ก็สุข

 

 

ต้องกระมิดกระเมี้ยนแอบถ่ายสุดฤทธิ์ ครับ เดี๋ยวเขาจักหาว่า ไม่สำรวม

 

ปีที่แล้ว งานบินเดี่ยวประจำปี ก็เริ่มต้นที่นี่แล ตอนกลับมาจากดอยครั้งก่อน กำลังรู้สึกลังเลว่า จักทำต่อดีหรือไม่ ก็พอดีได้รับนิมนต์มารับสังฆทานที่นี่ พนักงานทุกระดับในโรงแรม มาร่วมกันทำบุญวันสงกรานต์ ครับ และท่านทั้งหลาย ก็ทำบุญกันด้วย กล่องสังฆทานยา

สำหรับพระแล้ว กล่องสังฆทานยา ไม่ใคร่มีราคาค่างวดกระไร ครับ เปิดมามียาที่ใช้ได้ และได้ใช้อยู่ไม่กี่อย่าง ส่วนใหญ่จักเป็น พลาสเตอร์ยา โดยทั่วไป ร้านค้าเขาจักซื้อยาที่ไม่ค่อยได้ใช้ ใส่ให้กล่องมันหนัก ๆ ดูมีราคาเสียมาก ทิ้งไว้ก็รังแต่ยาจักหมดอายุ แต่สำหรับชาวไทยภูเขา ที่ห้องพยาบาลของเขา มีแต่เตียงไร้ฟูก กับตู้ยาที่ว่างเปล่าแล้ว บางทียาที่เหลือเบอะบะในวัดเหล่านี้ ก็ไปช่วยบรรเทาทุกข์เวทนาของเขาได้ ครับ 

เมื่อกลับถึงวัด ข้าพเจ้าจึงขอบิณฑบาตกล่องยานั้นทั้งหมด ครับ พระท่านก็ให้ด้วยความยินดี โรงแรมเขานิมนต์พระ ๙ รูป พนักงานใส่บาตรกันเพียบ ครับ จึงได้กล่องสังฆทานยามาถึง ๓๘ กล่อง งานบินเดี่ยวประจำปีจักทำต่อหรือไม่ ขณะนั้นไม่ทราบ เริ่มสะสมข้าวของไปก่อน และสุดท้าย มาพบว่า เริ่มต้นจากตรงนั้นเอง ครั้นครบปี ได้มาร่วม ๗-๘๐ กล่อง และก็ได้นำส่ง บริจาคไปเรียบร้อยแล้ว เมื่อปลายปีที่แล้ว (๒๕๕๑)

มาในปีนี้ เห็นกล่องยาสังฆทานที่เขาเอามาใส่บาตรกัน ก็เกิดเดจาวู อตีตังสญาณ ระลึกย้อนอดีตไปเมื่อต้นปีที่แล้ว ปีนี้ความรู้สึกแตกต่างไป โดยสิ้นเชิง เพราะการเดินทางไปเลี้ยงก๋วยเตี๋ยวชาวเขา ครั้งที่ผ่านมา ได้ไปพบชาวไทยภูเขา ที่ยากไร้ขัดสน อย่างแท้จริง รู้ว่า เรายังสามารถช่วยเหลือ และเป็นประโยชน์กระไร กับเขาได้อีกมากมาย จิตวิญญาณในการเดินตามรอยเท้าพ่อ กลับมาแล้วอย่างเปี่ยมพลัง

ก่อนกลับพระเถระท่านแจกวัตถุมงคล ครับ ซึ่งก็ได้แก่ "พระรอด" ที่ข้าพเจ้าได้มาจากหลวงพ่อมหาสิงห์ วิสุทฺโธ เจ้าอาวาสวัดพระพุทธบาทถ้ำป่าไผ่ แล้วนำมาทำแพคเกจจิ้งใหม่นั่นเอง ข้าพเจ้าก็แอบยิ้มอยู่เงียบ ๆ ครับ เพราะได้รับความนิยมถึงขนาดไม่พอแจก (วัตถุมงคลนี่ ขึ้นกับโหงวเฮ้งผู้แจกเป็นหลักเลย ครับ พระบวชใหม่หน่อมแน้มอย่างข้าพเจ้า ขืนไปแจกสงสัยไม่มีใครเอา) พนักงานโรงแรมตามมารับเพิ่มถึงที่วัด นี่ละ ความสุขจากการให้ทาน

 

 

นอกจากสังฆทานยาที่เขานำมาทำบุญกันแล้ว ยังมีข้าวสารอาหารแห้งอีกจำนวนหนึ่งด้วย ครับ ข้าพเจ้าจึงขอบิณฑบาตไปแจกชาวเขาให้หมดเลย เพราะว่าจักนำส่งของบริจาคที่ยังตกค้างอีก ๑ ลัง เลยได้ของมาอีกบานเลย

มาเมื่อวาน โยมนิตยานิมนต์ไปฉันเพล เนื่องในโอกาสที่คุณแม่อุไร บุณยทรัพย์ จากไปครบ ๑๐๐ วัน พร้อมกับพระเถระ และพระทา เสร็จแล้วนิมนต์ให้พระทาไปแสดงธรรมที่บ้าน ครับ ข้าพเจ้าก็ติดสอยห้อยตามไปด้วย ไปถึงเขาก็สรงน้ำพระกัน ครับ แล้วฟังเทศน์ยาวทีเดียว

ฟังเทศน์จบ โยมเขาก็นัดแนะกับพระทาว่า พรุ่งนี้ (คือวันนี้) จักไปรับจานชาม ที่ข้าพเจ้าไปรับมาจากวัดใหญ่ชัยมงคล มาพักไว้ที่วัดราชสิทธาราม ตามเรื่องราวใน เมื่อสายลมเริ่มพัด อะเกน (บินเดี่ยวไปกับสายลม ซีซั่น ทู) ไปให้พระทา ที่วัดละหาร เพื่อนำไปบริจาคที่โรงเรียนบ้านเขาใหญ่ต่อไป ข้าพเจ้าเห็นว่า ไหน ๆ วันนี้ โยมก็ต้องไปส่งพระทา ถึงบางบัวทองแล้ว ก็ติดจานชามไปสักหน่อยเป็นไร พรุ่งนี้จักได้มาขนน้อยลง สบายขึ้น

เอาเข้าจริง ก็ขนไปเสียเรียบวุฒิเลย ครับ พร้อมพริ้นเตอร์เลเซอร์สี Samsung CLP-500 หนัก 38.5 kgs ซึ่งข้าพเจ้าไม่ค่อยได้ใช้แล้ว ตั้งแต่มีน้อง R230 เจ๊ Samsung ก็ตกอันดับไปอยู่รั้งท้าย เพราะ toner แพงเหลือหลาย ครับ (ข้าพเจ้าเติมไปครั้งล่าสุด ๖,๐๐๐ บาท แทบจะซื้อพริ้นเตอร์เครื่องใหม่ได้ และปัจจุบัน หมึกยังไม่หมด ครับ ไม่ค่อยกล้าใช้) ไว้ถวายให้พระอุทิศ นำไปใช้ผลิตสื่อการเรียนการสอนที่ จ.นราธิวาส

ถ้วยชามรามไหนี้ แต่เดิมก็ตั้งใจจักนำไปแจกชาวไทยภูเขา ครับ แต่ครั้นพิจารณาในความหนัก และแตกง่ายเหลือหลายของมัน ขืนหอบปุเลงขึ้นดอยไปบนถนนโลกพระจันทร์ มีหวังเหลือสุทธิ สภาพสมบูรณ์ใช้งานได้ ไม่กี่มากน้อย จึงปรึกษากับเจ้าภาพว่า จานชามที่จักนำไปแจกชาวเขาในปีหน้า ให้ซื้อใหม่เป็นจานชามสังกะสี หรือพลาสติกเมลามีน จักเข้าท่ากว่า

ส่วนจานชามกระเบื้องที่ขนมานี้ ก็บริจาคไปให้ที่ที่เขาได้ใช้ประโยชน์ ครับ จึงให้ขนไป จ.นครสวรรค์ ทั้งหมด เหลือไว้เพียงชามเปลพลาสติก กับจานอีกหนึ่งลัง งานนี้ไม่มีรูปให้ดู ครับ เพราะขนเสียเหงื่อโชก

ผู้ใดสนใจไปบริจาคของให้โรงเรียนบ้านเขาใหญ่ ต.นาขอม อ.ไพศาลี จ.นครสวรรค์ (โรงเรียนเดียวกับที่บริจาคคอมฯ ใน งานถนัด นั่นแล) ในครั้งนี้ วันที่ ๓ พฤษภาคม ศกนี้ ครับ จักเดินทางกัน ลงทะเบียนล่วงหน้าได้ที่นี่ จักได้จัดเตรียมยานพาหนะให้พร้อมสรรพ

การทำบุญวันเกิดเวอร์ชั่นเอ็กซ์ทีน ในเทศกาลสงกรานต์ ก็เอวังด้วยประการฉะนี้ ขอท่านทั้งหลายจงโมทนา ขอทุกท่านที่ติดตามบล็อกธรรมะนี้ จงประสบแต่ความสุข ทุกข์ไม่มี รวย ๆ เฮง ๆ ตลอดเทศกาลสงกรานต์นี้ และตลอดไปจนกว่าจักเข้าพระนิพพานด้วยเทอญ ฯ

edit @ 13 Apr 2009 17:23:44 by Dhammasarokikku

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

สาธุขันน้ำ ขันน้ำ ขันน้ำ ขันน้ำ

#1 By โต๊ะคิ้งส์ on 2009-04-12 17:05

สาธุค่ะ (-/\-)

#2 By *~citrus~* on 2009-04-12 17:17

สาธุค่ะขันน้ำ ดอกมะลิ

#3 By blind bookworm on 2009-04-12 17:20

สาธุ =/\=''
ขันน้ำ ดอกมะลิ ดอกมะลิ ขันน้ำ

#4 By ลิงหกกะล้ม on 2009-04-12 17:29

สาธุ ด้วยคนขันน้ำ ขันน้ำ ขันน้ำ

#5 By น้ามชา on 2009-04-12 17:33

สาธุค่ะ ขันน้ำ ขันน้ำ ขันน้ำ ขันน้ำ ดอกมะลิ ดอกมะลิ ดอกมะลิ ดอกมะลิ

#6 By ตุ้มเป๊ะ on 2009-04-12 17:54

สาธุ อนุโมทามิ / จานชามขึ้นดอย ผมว่าอย่าเป็นพลาสติกเลยครับ เป็นสังกะสีน่าจะทนกว่า และไม่ละลายด้วย ขันน้ำ

#7 By mahaoath on 2009-04-12 18:10

สาธุค่ะ
สรงน้ำพระในวันสงกรานต์นะเจ้าคะ
ขันน้ำ ขันน้ำ ขันน้ำ ขันน้ำ ดอกมะลิ

#8 By MamiLuv on 2009-04-12 18:47

สาธุด้วยคนคะ ขันน้ำ ขันน้ำ ขันน้ำ ขันน้ำ

#9 By Cotton on 2009-04-12 19:45

สาธุครับconfused smile

#10 By Nerd de Scriptorus on 2009-04-12 20:31

สาธุค่ะ big smile

ดอกมะลิ ขันน้ำ ดอกมะลิ ขันน้ำ ดอกมะลิ ขันน้ำ ดอกมะลิ

#11 By aleceae on 2009-04-12 21:04

สาธุขอรับ ^/\^

#12 By นักรบ on 2009-04-12 21:35

ทุกเม้นท์

สาุธุ ๆ ครับ

#7

พลาสติกเมลามีน แบบที่เขาเอามาทำถ้วยกาแฟหน่ะขอรับ
ท่าจะละลายยากนะแบบนั้น

อีกทีคงจะไหม้ไปเลย ได้ข่าวว่า พลาสติกเขามี ๒ แบบ ขอรับ แบบเทอร์โมพลาสติก กับเทอร์โมเซตติ้ง

เทอร์โมพลาสติก จักอ่อนตัวเมื่อถูกความร้อน ขอรับ ส่วนเทอร์โมเซตติ้ง ไม่อ่อนตัว แต่จักไหม้่ไปเลย เมื่อถึงอุณหภูิมิที่เกินรับได้

คิดว่า พลาสติกเมลามีน คงจักเป็นอย่างหลังขอรับ เบา ถูก ใช้งานได้

เจริญยิ่งในสติปัฏฐาน ฯ

#13 By Dhammasarokikku on 2009-04-12 21:52

แวะมานมัสการ และแวะมาอัพบล๊อกเฉพาะกิจค่ะ แฮ่ๆ

#14 By Rinna ♥ on 2009-04-13 00:27

Bless for every good thing you do - under hope of everything turn to be normal

#15 By nora on 2009-04-13 09:04

อยากให้ทุกคนมี...สติ...และ..อภัยทาน....



นมัสการ....
big smile

ขันน้ำ ขันน้ำ ขันน้ำ
อนุโมทนาบุญด้วยค่ะ


ปกติิมีจัดให้ญาติโยมทางบ้านไปอย่างนี้ด้วยหรอคะ ก็คือจัดเตรียมยานพาหนะไว้ให้ ส่วนเรือ่งกินอยู่ก็คือที่วัดโลด?


สาธุ

ขอบคุณค่ะ

#17 By na m pu eng on 2009-04-17 08:50

#17

คนที่อยากไป ก็คงไม่พ้นเหล่าเจ้าภาพนั่นแล งานนี้เขาจัดไปกันอยู่แล้ว เกิดมีใครอยากเดินทางไปร่วมบุญด้วย ก็จักหาที่นั่งให้ แค่นั้นแล

เรื่องกินก็ตามมีตามเกิด ครับ เท่าที่ผ่านมา เหล่านักแสวงบุญมักไม่ค่อยเลือกกินสักเท่าไหร่ (แต่ถ้าอร่อย ๆ ได้ก็ดี จักมีกำลังใจในการแสวงบุญยิ่งขึ้น)

เจริญยิ่งในสติปัฏฐาน ฯ

#18 By Dhammasarokikku on 2009-04-17 21:32

Favourites