กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว...

มีผู้ไม่ประสงค์ออกนาม นำวัตถุธาตุมาถวายข้าพเจ้า หน้าตาเป็นอย่างนี้

 

 

มันคือ ดอกลำโพงสแตนดาร์ด ที่ติดมากับรถ ครับ โยมเขาเอารถไปติดเครื่องเสียงแล้ว ก็เหลือลำโพงพวกนี้มา คาดว่า พระอาจจะได้ใช้ประโยชน์ ก็เลยนำมาถวายวัด ข้าพเจ้าก็คิดอยู่นานแล้ว ครับว่า จักเอาไปทำกระไรดี คาดว่า คงมีอีกหลาย ๆ บ้านที่มีลำโพงประเภทนี้กองอยู่ในห้องเก็บของ รอวันราขึ้นผุพังไปตามกาลเวลา เอาละ วันนี้เราไปขุดเอามันมาปัดฝุ่นกันดีกว่า

พอดีเอาโทรศัพท์จีนแดงยี่ห้อมิโซ่ไปเคลม ครับ ปุ่มบางปุ่มกดไม่ได้ ใช้ยังไม่ทันถึงหกเดือนเลย คาดว่า คงใช้เวลาเคลมอย่างต่ำราว ๒ สัปดาห์ เลยแซวเขาเล่น ๆ ว่า ซ่อมนานขนาดนี้ ไม่มีเครื่องสำรองให้ใช้หรือ ปรากฏว่า ก่อนกลับร้านเขาให้โนเกียมาสำรองใช้ ครับ กี๊ซ... ไม่น่าเชื่อ บริการดีจัง ขากลับ เดินคุยไปกับพระอาคันตุกะที่มาพักที่กุฏิ ท่านปรารภอยากได้แอมป์เล็ก ๆ สักตัว ราคาสักร้อยสองร้อยบาท ท่านมีลำโพงอยู่แล้ว แต่แอมป์ตัวเก่าเจ๊ง จักเอาไว้ฟังธรรมะที่วัด ข้าพเจ้าก็ว่า แถวนี้ไม่มีขายหรอก ต้องไปแถวบ้านหม้อ วันนี้คงไม่ทันแล้ว วันหลังค่อยมาใหม่

ระหว่างกำลังรอรถเมล์อยู่ที่ป้าย พลันสายตาพญาช็อป ก็ไปสต็อปโมชั่นพิกเจอร์ กระทบเข้ากับเครื่องเสียงไฮโซ ยี่ห้อฮิตาชิ แปะป้ายอยู่ ๑,๒๙๐ บาท โอ๊ะ... น่าสนใจนะหลวงพี่ เลยเดินแวะเข้าไปดูในร้่าน พนักงานจัดการเดินรี่เข้ามาโปรโมทสินค้า ถ้าหลวงพี่เอานะ ลดให้เหลือ ๖๐๐ บาท

อย่าสงสัยว่า ทำไมมันถูกหนักหนา เพราะมันเป็นของไฮโซ เมื่อสัก ๑๕-๒๐ ปีก่อนไงล่ะ