รู้สึกเหมือนตัวเองมาจากอวกาศ ครับ พอได้กลับมาดูภาพยนตร์

หนังแทบทุกเรื่อง ไม่ว่าหนังฝรั่ง หนังฮ่องกง หนังเกาหลี หรือกระทั่งละครหลังข่าว โดยเฉพาะหนังบู๊ จักมีการยั่วกิเลสโทสะ จนคนดูรู้สึกโกรธตัวละครบางตัว ที่เลวมาก ๆ แล้วสุดท้ายพระเอกก็ไปถล่มเหล่าผู้ร้ายเสียเละ ไม่มีชิ้นดี เป็นการล้างแค้น คนดูจักรู้สึกสะใจ รู้สึกว่า หนังเรื่องนี้สนุก เพราะกิเลสได้ถูกสนอง ครับ

จิตเดิมแท้ของคนเรา ประภัสสร ครับ หมายถึง จิตเดิมปกติที่ยังไม่มีกิเลส ราคะ โทสะ โมหะ หรือ โลภ โกรธ หลง ย้อมใจนั้น ประเสริฐดีอยู่แล้ว ทุกวันที่เราตื่นขึ้นมา ผจญภัยไปในโลกที่เต็มไปด้วยทุกข์ รากเหง้าของกิเลสพระเอกทั้่งสามตัว จักยื้อยุดฉุดกระชากจิตเดิมประภัสสรนั้น ให้หม่นหมอง ประคองอารมณ์

อย่างการชมภาพยนตร์บู๊ล้างผลาญนี่ ดูเผิน ๆ ก็เหมือนเป็นความบันเทิง ดูแล้วอารมณ์ดี สนุกสนาน สะใจดี แต่เบื้องหลังของมัน คือ การยั่วยุกิเลสโทสะ ให้ฟูฟ่อง เหมือนแหย่หนวดสัตว์ร้ายในใจเราที่หิวกระหาย พอเร้าอารมณ์โกรธของมันได้ถึงที่ ก็โยนอาหารให้มัน ด้วยการทำให้คนดูหนังรู้สึกสะใจ ที่ตัวร้ายที่คนดูเกลียดถูกทำลายยับเยิน

หรือไปเดินช็อปปิ้ง เห็นของที่อยากได้ ก็ซื้อเข้าไปไม่บันยะบันยัง ไม่พินิจพิจารณาว่า สมควรซื้อหรือไม่ ทำไปตามความอยากเพียงอย่างเดียว รู้สึกมีความสุข นั่นกิเลสความโลภ ก็ถูกสนอง ครับ

กิเลสในใจคนเรา ก็เหมือนสัตว์ร้าย ครับ ถูกยั่ว แล้วให้อาหาร ก็จักมีกำลังมากขึ้น ความกระหาย ความอยากนั้นถูกสนองแล้ว ก็กลายเป็น "วิบาก" เข้าไปสะสมในจิต กลายเป็น "อาสวะ" แปลว่า เครื่องหมักดอง

จิตของเราทั้งหลาย สะสมเครื่องหมักดองมานานแสนนาน ครับ จนเรารู้สึกว่า ถ้าอยาก แล้วสมอยาก นั่นคือ "ความสุข" (หารู้ไม่ว่า ความจริง มันทุกข์ ตั้งแต่เริ่มอยากแล้ว ครับ)

แค้นแล้ว ต้องล้างแค้น มึงทำกู กูต้องทำมึงตอบ มันถึงจักสะใจ หากแต่คำว่า "สะใจ" นั้น เขียนให้เต็มยศ เรียกว่า "สะใจกิเลส"

หรืออยากได้มือถือรุ่นล่าสุดจัง พยายามทุกวิถีทาง เพื่อให้ได้มาครอบครอง อุ้ย... เป็นสุขจัง นั่นก็ "สมใจกิเลส"

จึงเป็นธรรมดาที่คนทั้งหลาย ได้อ่านพระไตรปิฎกแล้ว รู้สึกเ