บินเดี่ยว : การผจญภัยในผ้าเหลือง

ประสบการณ์กว่าสามสิบปี เป็นประกัน ครับ (เอ๊ะ... เหมือนโฆษณายาหม่องน้ำไปหน่อยป่าวฟระ) แม้แนวคิดในการ์ตูนเรื่องนั้น จักโดนใจมาก ๆ ถูกใจมหาชนยิ่งนัก เพราะเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นจริง บ่อยมาก

ปรากฏการณ์ หรือ ฟีนอมิน่า (Phenomena) นั้น มีเกร็ดชีวิตเล็กน้อยซ่อนอยู่ ครับ

ในฐานะที่ข้าพเจ้าเป็นยอดมนุษย์โคตรจะแห้วแมนมาก่อน ขอยืนยัน ครับว่า ประพจน์ "คนที่ใช่..." มีข้อยกเว้น

มีเหตุการณ์อีกประมาณแสนล้านเหตุการณ์ เกิดขนานไปกับเหตุการณ์นี้ ครับ เพราะบางที คนที่ไม่ใช่ คือ คนที่เรามองข้ามไป

สมัยที่ยังมีสมองส่วนที่สามารถทำความเข้าใจกับอิสตรีเพศ เท่าโปรโตซัวแล็คโตบาซิลัส ๓๐๐ ล้านตัว (น้อยกว่าจุลินทรีย์ในยาคูลท์นิโหน่ย) เนื่องเพราะไปเรียนโรงเรียนชายล้วนมาแสนนาน ๑๒ ล้านปีแสง และพี่น้องก็เป็นผู้ชายทั้งหมด ข้าพเจ้าก็เป็น man from mars ชายจากดาวอังคาร ตัวจริงเสียงจริง มนุษย์ผู้หญิง เป็นสิ่งที่ไม่สามารถเข้าใจได้ หรือที่เรียกว่า "อีนิกม่า" (Enigma : สิ่งที่ยากแก่การเข้าใจ รากศัพท์มาจากชื่อเครื่องเข้ารหัสถอดรหัสลับของเยอรมัน สมัยสงครามโลกครั้งที่สอง)

ไม่น่าแปลกใจเลย ครับว่า man from mars มนุษย์ดาวอังคาร จักเป็น "คนที่ไม่ใช่" เสมอต้นเสมอปลาย เพราะไม่มีส่วนใดในสมอง สามารถอินเตอร์เซค (intersect : ซ้อนทับ/เหลื่อม) เข้ากับความต้องการของผู้หญิงได้เลยซักกะตี๊ด ข้าพเจ้าจึงสามารถเป็นเจ้าของพืชไร่ได้พร้อมกันคราวเดียวร่วมสามสิบเอเคอร์ และร่วมเป็นคอรัสในเพลง "ใคร ๆ ก็ไม่รักผม ขนาดพัดลมยังส่ายหน้าเลย..." ได้ไม่ยากเย็น

ถ้าจักเล่ารายละเอียด เนื้อหาจักไปทับซ้อนกับ ม่อ ๆ เรนเจอร์ ครับ เดี๋ยวเขาน้อยใจแย่ ไม่ขอลงรายละเอียดละ แต่จักขอไปที่ผลการวิจัยเลย

ประสบการณ์ที่ไปประกอบอาชีพเกษตรกรชาวไร่ "แห้ว" มานาน สามารถวิเคราะห์ปรากฏการณ์ฟีนอมิน่า ของ ประพจน์ "คนที่ใช่..." ออกมาเป็นข้อสังเกตอีกแนวหนึ่ง ครับ คือ หลังจากปลูกไร่แห้วไปได้ปริมาณหนึ่ง เซลสมองส่วนที่สามารถทำความเข้าใจกับอิสตรีเพศ จักเริ่มขยาย ครับ เริ่มรู้ว่า ทำอย่างนี้ ไม่เวิร์ค ทำอย่างนั้นเวิร์ค ซึ่งช่วงลองผิดลองถูกนี่ ยอดชายนายมนุษย์ดาวอังคาร จักเป็น "คนที่ไม่ใช่" สำหรับผู้หญิงทั้งโลก ครับ เพราะแมร่งแมนเกิน หยาบเกิน เถื่อนเกิน ตรงเกิน ขวานผ่าซากเกิน จริงใจเกิน คนอาร้าย... ผู้ช้าย... ผู้ชาย

ประสบการณ์ และระยะเวลา จักช่วยกล่อมเกลาทั้งจิตใจ และจริยาภายนอก ของยอดมนุษย์โคตรจะแมน ให้ดูซอฟต์ลง ๆ เข้าอกเข้าใจกระไร ๆ ในโลกสีชมพูมากขึ้น คือ เข้าใจผู้หญิงมากขึ้นนั่นแหละ จนที่สุดเข้าสู่เขตออพติมั่ม (Optimum) หรือจุดพอดี ไอ้ชายโคตรกักขฬะคนนั้น จักมีแฟนคนแรก ครับ

พอมีแฟนคนแรก จักด้วยกลยุทธ์เมพประการใดก็ตาม ครับ มันก็ถูลู่ถูกังกันไป แม้จักไม่เข้าใจอะไรกันเลยก็ตามที ก็ทะเลาะกันไป ปรับตัวเข้าหากันไป ครับ ปรับสำเร็จ ก็เป็นคู่ที่ยั่งยืน ปรับไม่สำเร็จก็เลิกร้างกันไป ถ้าคู่ไหนเป็นการโคจรมาพบกัน ของหนุ่ม ร.ร.ชายล้วนแสบสนิท กับสาว ร.ร.สตรีล้วนศิษย์ส่ายหน้า ช่วงปรับตัวเข้าหากันจักยาวนาน และยากเย็นเป็นพิเศษ หากปรับตัวเข้ากันได้สำเร็จ จักเป็นคู่หวานเลี่ยนของรุ่นทีเดียว ครับ รุ่นข้าพเจ้ามีคู่หนึ่ง เป็นหนุ่มสวนกุหลาบ กับสาวมาแตร์ฯ เป็นแฟนกันตั้งแต่ปี ๑ ถึงปัจจุบัน

ไม่ว่า จักปรับตัวให้เข้ากันสำเร็จหรือไม่ สิ่งหนึ่งที่จักพัฒนาขึ้นอย่างแอ๊ดวานซ์ ในจิตใจอันหยาบคายของมนุษย์ดาวอังคาร คือ ชาวไร่แห้วคนนั้น จากที่ไม่เข้าใจพฤติกรรมของสาว ๆ เลย จักเข้าใจระบบความคิด และความต้องการของผู้หญิงมากขึ้นอย่างมาก ครับ มาก มาก มาก จนถึงขั้นอิ่มตัว

แล้วจากนั้น man from mars ก็เมต้ามอร์ฟอร์ส (metamorphose) แปลงร่างกลายเป็น "คนที่ใช่..." สำหรับผู้หญิงทั้งโลก เพราะเขารู้แล้วว่า ทำอย่างไร จึงจักเข้ากันได้กับผู้หญิง เข้าถึงหัวใจของผู้หญิง จึงไม่แปลกที่จักเกิดเหตุการณ์ดังการ์ตูนเรื่องดังกล่าว

เพราะเขาคือ มนุษย์ต่างดาวที่พัฒนาแล้ว!!!

ที่เขียนมาทั้งหมด ก็อยากให้ลองชำเลืองตามองอีกสักหน่อย ครับ บางทีเจ้า "คนที่ไม่ใช่" ก็คือ "คนที่ใช่" ซึ่งยังไม่ได้รับการพัฒนา เลยถูกมองข้ามไป ลองชายตาอีกสักนิด เมตตาเขาอีกสักหน่อย ให้โอกาสเขาอีกสักน้อย เอ็ดดูเคทเขาดี ๆ บางทีไม่แน่หรอก "คนที่ใช่..." และยังไม่มีเจ้าของ ก็นั่งทำงานอยู่ข้าง ๆ คุณนั่นแล

กี๊ซซซซ.... นี่บล็อกธรรมะใช่ปะเนี่ยะ... ลืมตัว!!!

ขอยืนยันคำเดิม ทั้งนั้นทั้งนี้ การไม่มีคู่ เป็นลาภอันประเสริฐ ครับ

เจริญธรรม ฯ

edit @ 11 Jul 2009 13:37:58 by Dhammasarokikku