บินเดี่ยว : การผจญภัยในผ้าเหลือง

เฮ้อ... ว่าจักไม่ข้องเกี่ยวเรื่องประเภทนี้แล้ว โดนมหาโอ๊ตส่ง ems. มาลากให้ไปออกความเห็น เรื่องทำแท้งเป็นประเด็นที่ค่อนข้างละเอียดอ่อนทีเดียวของสังคม ข้าพเจ้าไม่อยากฟันธงลงไปหรอกว่า ผิด หรือ ถูก ควร หรือ ไม่ควร เพราะนั่นเป็นอัตตโนมติ ความเห็นของคนคนเดียว

เวลาทำบุญ ท่านว่า อย่าให้บาปแม้สักนิดเกิดขึ้นก่อนบุญ แม้ไข่มีเชื้อสักฟอง ก็ไม่ให้ตอก ทางที่ดีก็ไปซื้อเขามา ครับ ปลอดภัยที่สุด มิฉะนั้น บุญนั้นญาติโกโหติเกือก จักโมทนาไม่ได้ เพราะอกุศลมันครอบงำ 

เหมือน ๆ กับการปฏิบัติธรรม ถ้าเราเริ่มปฏิบัติโดยมีโลภเจตนา อยากพ้นทุกข์ไว ๆ อยากได้มรรคผลนิพพานไว ๆ มีกิเลสครอบงำ สติตัวจริงอันเป็นมหากุศลจิต ไม่มีวันเกิด ฉันใดก็ฉันนั้น 

ที่นี้ ข้าพเจ้าขอวิเคราะห์ในแง่กลับกันบ้างหล่ะ (ข้าพเจ้าไม่ได้ฟันธงหรอกนะ ครับ อาจจักเป็นอย่างที่ข้าพเจ้าวิเคราะห์หรือไม่ใช่ก็ได้) หากเป็นงานบาปบ้างเล่า เกิดมีบุญสักนิดเดียวเกิดขึ้นก่อน บาปนั้นก็ส่งผลไม่เต็มตื้น ถูกไหม? 

จิตคิดฆ่าเด็ก กับจิตที่ไม่อยากให้เขาเกิดมาเป็นปัญหาสังคม มาทำร้ายสังคม เป็นผลร้ายต่อสังคมอีกมาก เป็นจิตคนละดวงกัน ครับ ให้ผลชนิดฟ้ากับเหว แต่ในเมื่อมันเกิดใกล้กันมาก ก็ยากจักบอกได้ว่า อย่างไหนเกิดก่อน ผู้ที่คิดจักทำ ต้องไปพิจารณาเอา หากจิตที่คิดมีเมตตาต่อสังคม ต่อตัวเด็กเอง เกิดขึ้นก่อน บาปที่จักทำต่อไปก็มีกำลังน้อย (ไม่ได้บอกว่าไม่มีผลนะ แค่ผลมันอาจถูกบั่นทอนกำลังลงด้วยอำนาจของเมตตาพรหมวิหาร) กลับกัน ถ้าจิตคิดฆ่า เพราะกลัวตัวเองลำบากมาก่อน เหตุผลกุศลจิตที่ตามมา จักกลายเป็นเพียงข้ออ้าง แล้วมีกำลังต่ำ เวลารับผลก็ซาบซ่านยิ่งกว่าซาสี่

เรื่องของจิตที่เป็นเรื่องปัจจัตตังมาก ครับ คนทำเท่านั้นถึงจักรู้ว่า เขาคิดยังไง มีเจตนาอย่างไร และไม่ต้องห่วงว่า เขาจักโกหกเลย ครับ คนเราโกหกคนได้ทั้งโลก แต่โกหกตัวเองไม่ได้เด็ดขาด ผิดก็คือผิด ถูกก็คือถูก ฉะนั้นไม่ต้องไปตัดสินแทนเขาหรอก เขาจักตัดสินตัวเขาเอง เวลาไปนรก ไปสวรรค์ ไม่มีใครพาไปหรอก เราไปของเราเอง นรก สวรรค์ไม่เคยเต็ม เพราะเราสร้างนรก สร้างสวรรค์ของเราเอง 

มีตัวอย่างเทียบเคียงอีกกรณีหนึ่ง มีคนถามหลวงพ่อพระราชพรหมยานเถระ หรือหลวงพ่อฤๅษีลิงดำ ถึงการที่ทหารต้องฆ่าข้าศึกศัตรู จักมีผลเป็นประการใด

แม้ข้าพเจ้าเอง ก็เคยแอบฟังคนที่เขามีประสบการณ์ทำแท้งมาแล้ว บรรยากาศให้ห้องทำแท้งเถื่อนนั่น มันสยึ๋มกึ๋ยมาก ครับ ขนาดผู้ชายเข้าไปยังเสียวสันหลังวาบ ไฟในห้องจักทึม ๆ เหมือนหนังผียังไงยังงั้น อุปกรณ์การทำก็ไม่รู้ได้สุขอนามัยหรือเปล่า ผ่านจิมิ๊ของใครมาแล้วบ้างก็ไม่ทราบ มีกามโรคติดอยู่บ้างหรือเปล่าก็ไม่รู้ แจ็คพ็อตอาจได้โชคสองชั้น เจ็บตัวแล้วอาจได้กามโรคกลับมาด้วย ซื้อหนึ่งแถมหนึ่ง โปรเขาแรงจริง ๆ

แล้วเขาก็เอาท่านไปแปะไว้บนขาหยั่งสแตนเลสเย็น ๆ สักพักใหญ่ ๆ ให้ท่านรู้สึกสยดสยองเล่น มันคงไม่ค่อยสนุกหรอก ที่เอาเราไปถ่างแข้งถ่างขาโชว์จิมิ๊อยู่บนนั้น จากนั้นก็เอาเหล็กสแตนเลสหน้าตาเหมือนอาวุธโบราณเย็นชืดละเลงด้วยเจลหล่อลื่น จิ้มเข้าไปในจิมิ๊ของท่าน ควาน ๆ ขูด ๆ เอาเด็กที่แปะติดอยู่กับมดลูกออก ท่านกำลังอยากจะร้อง หมอทำแท้งที่หน้าตาเหมือนฆาตกรโรคจิต (เพราะหมอที่ทำอาชีพนี้ ไม่ค่อยเห็นมีหน้าตาดี ๆ นะ) ก็ทำหน้าไร้ความรู้สึก เข้ามาใกล้แล้วกระซิบข้างหูท่านด้วยเสียงเยียบเย็นว่า "ทีทับไม่ร้อง ทีท้องก็อย่าบ่น ทนไป อยู่เงียบ ๆ ไม่งั้นจักเจ็บกว่านี้" ท่านจักอ้าปากร้อง แต่มันเจ็บเสียจนร้องไม่ออก ได้แต่อ้าปากค้างอยู่อย่างนั้น นี่ไม่ได้ขู่เลยนะ เหตุการณ์จริงทั้งนั้น หลังการทำแล้ว ยังระบมช้ำในไปอีกหลายวัน ตกเลือดแล้วไปตายทีหลังก็มี และการทำก็ใช่ว่า จักให้ผลร้อยเปอร์เซนต์ บางทีขูดไม่ออกก็มี ค่าทำมีตั้งแต่ไม่กี่พัน ไปจนหลักหมื่น ยิ่งเด็กโตมาก ค่าทำยิ่งแพง

เข้าสู่ประเด็น คิดว่า เป็นวิบาก (ผลของกรรม) ของใคร ก็คิดว่า เป็นวิบากของทั้งสองฝ่าย อ.เล็ก เคยกล่าวไว้ว่า ไม่มีใครดี ไม่มีใครเลวหรอก ทุกคนล้วนถูกวิบากกรรมในอดีต บีบบังคับให้ทำนั่นทำนี่ ยามใดกุศลวิบากให้ผล เขาก็จักทำทุกสิ่งถูกต้องไปหมด ยามใดอกุศลวิบากให้ผล เขาทำอะไรก็ผิดไปหมดเช่นกัน 

เรื่องเด็กที่เกิดมา แล้วถูกทำแท้ง จักโกรธแค้นตามราวีผู้เป็นแม่หรือไม่ ก็ต้องถามกลับ ครับ สมมุติว่า ท่านพยายามมาเกิดเป็นคนอย่างมากมาย ผ่านการเป็นสัตว์นรก เปรต อสุรกาย สัตว์เดรัจฉาน ทำทุกวิถีทาง สิ้นเวลาสักแสนปี แล้ววันหนึ่งท่านก็ทำสำเร็จ มาจุติปฏิสนธิในท้องของผู้หญิงสักคน แต่ยังไม่ทันมีโอกาสลืมตาดูโลก เป็นมนุษย์อย่างที่ใฝ่ฝันและพยายามมาแสนนาน วันดีคืนดีก็ถูกคุณแม่มือใหม่ ทำแท้งเสีย แทนที่จักได้เป็นคน ก็กลายเป็นสัมภเวสี ไม่มีที่อยู่ ไม่มีอาหาร ไม่มีเสื้อผ้าใส่ ต้องเร่ร่อนไป จนกว่าจักหมดอายุขัย ท่านจักรู้สึกอย่างไร เด็กที่ถูกทำแท้งก็รู้สึกอย่างนั้น และความจริงมันไม่ใช่แค่แสนปีเสียด้วย ครับ ส่วนใหญ่ถ้าขึ้นมาจากนรก ก็ใช้เวลาเป็นกัป ๆ ความแค้นก็คงทวีคูณตามกาลเวลาที่พยายามมาเกิดนั้น ถ้าถามความเห็นส่วนตัว ที่เขาว่า ทำแท้งแล้ว ทำมาค้าไม่ขึ้นจริงหรือ? ขอยืนยันว่า "จริง" ครับ ถามว่า ทำไมเด็กเขาไม่ไปราวีกับพ่อ? ตอบว่า เพราะแม่จักเป็นคนสุดท้ายที่ตัดสินใจทำ ครับ

หากทำไปแล้ว ก็คงต้องทำบุญอุทิศให้บ่อย ๆ ครับ อย่าคิดว่า ทำใหญ่ ๆ ครั้งเดียวแล้วเลิกกัน ทำครั้งหนึ่งไม่ต้องมากก็ได้ แต่ทำบ่อย ๆ คิดถึงเขาบ่อย ๆ มันก็เหมือนง้อแฟนนั่นแหละ ง้อนาน ๆ เข้า เขาก็ให้อภัยไปเอง

เอาละ มหาโอ๊ทให้ไปเม้นท์หน่อยเดียว ล่อไปซะหนึ่งเอ็นทรี่ยาว ๆ เอวังแค่นี้ดีฝ่า

ถ้าไม่จำเป็น อย่าได้ไปเกี่ยวข้องกับการทำแท้งกันเลย ครับ ทุก ๆ คน ฯ

ปล.อ่านจบแล้ว ไปโหวตกันได้ ที่นี่

edit @ 14 Jan 2011 13:02:44 by Dhammasarokikku