กำลังเขียนบทความอีกเรื่องหนึ่งครับ ของำชื่อบทความไว้ก่อน ซึ่งบทความนั้นต้องอาศัยเนื้อหาจากอีกบล็อกหนึ่ง เจ้าของบล็อกเขียนไว้นานแล้ว ค้นไปค้นมาไปเจอบทความล่าสุด เล่ารำพันเรื่องปัญหาครอบครัวของตัวเอง ซึ่งคงเป็น stereotype ของปัญหาครอบครัวแทบทุกครอบครัว รวมถึงครอบครัวของข้าพเจ้าด้วย เลยอดแบ่งปันไม่ได้ครับ เม้นท์ไปเสียยาวเหยียด เลยขออนุญาตเขาเอามาลงบล็อกข้าพเจ้าเอง อัพแซงเรื่องที่กำลังเขียนไปเลย เนื้อหาในเอ็นทรี่นั้นเป็นเยี่ยงนี้ครับ
 
 
 
ครอบครัวของชั้นเป็นครอบครัวคนปกติ
 
ชนชั้นกลางค่อนไปทางเกือบสุดขีดบน
 
มีป๊า มีม๊า มีเฮีย มีเจ๊ มีหมาหนึ่งตัว มีเงินใช้ มีความสะดวกสบาย
 
มีหลายสิ่งที่หลายคนไม่มี
 
และเช่นเดียวกัน
 
ขาดหลายสิ่งหลายคนไม่ขาด
 
นั่นคือเวลา
 
-----
 
ทุกเช้าม๊าจะตื่นแปดโมง หลังจากนั้นครึ่งขั่วโมงป๊าจะตื่นตาม
 
ร้านเปิดเก้าโมงครึ่ง เริ่มงาน ขายอะไหล่สิบล้อ
 
สิบโมงตรงชั้นจะลงมานั่งหน้าคอม เตรียมงาน
 
และสิบเอ็ดโมงตรงเฮียจะลงมา
 
ส่วนเจ๊...อยู่ออสฯ ไม่รุ้เรื่องห่าไรเล้ยยยยย
 
----
 
ทั้งสี่ชีวิตข่วยกันทำงาน
 
ทำงาน
 
รับออเดอร์
 
จัดของ
 
ส่ง
 
ลงบัญชี
 
ปิดยอดของแต่ละวัน
 
-----
 
หกโมงครึ่งป๊ากับม๊าจะไปฟิตเนส
 
สองทุ่มครึ่งเฮียจะออกไปหาเพื่อนนอกบ้าน
 
แ้ละชั้น นั่งดูแลหมาแก่ตาบอดอยู่ที่บ้าน
 
หรือไม่ก็ออกไปหาเพื่อนที่ห้องซ้อมดนตรีใกล้บ้าน
 
และกลับบ้านไม่เกินสี่ทุ่ม
 
-----
 
สามทุ่มครี่ง ป๊ากับม๊ากลับบ้