กำลังเขียนบทความอีกเรื่องหนึ่งครับ ของำชื่อบทความไว้ก่อน ซึ่งบทความนั้นต้องอาศัยเนื้อหาจากอีกบล็อกหนึ่ง เจ้าของบล็อกเขียนไว้นานแล้ว ค้นไปค้นมาไปเจอบทความล่าสุด เล่ารำพันเรื่องปัญหาครอบครัวของตัวเอง ซึ่งคงเป็น stereotype ของปัญหาครอบครัวแทบทุกครอบครัว รวมถึงครอบครัวของข้าพเจ้าด้วย เลยอดแบ่งปันไม่ได้ครับ เม้นท์ไปเสียยาวเหยียด เลยขออนุญาตเขาเอามาลงบล็อกข้าพเจ้าเอง อัพแซงเรื่องที่กำลังเขียนไปเลย เนื้อหาในเอ็นทรี่นั้นเป็นเยี่ยงนี้ครับ
 
 
 
ครอบครัวของชั้นเป็นครอบครัวคนปกติ
 
ชนชั้นกลางค่อนไปทางเกือบสุดขีดบน
 
มีป๊า มีม๊า มีเฮีย มีเจ๊ มีหมาหนึ่งตัว มีเงินใช้ มีความสะดวกสบาย
 
มีหลายสิ่งที่หลายคนไม่มี
 
และเช่นเดียวกัน
 
ขาดหลายสิ่งหลายคนไม่ขาด
 
นั่นคือเวลา
 
-----
 
ทุกเช้าม๊าจะตื่นแปดโมง หลังจากนั้นครึ่งขั่วโมงป๊าจะตื่นตาม
 
ร้านเปิดเก้