ตั้งแต่กลับมาจากทริป เพียบแปล้ตะลุยบุญ ภาค ๒ ก็คิดเรื่องจักเอาเครื่องปั่นไฟไปถวายที่ที่พักสงฆ์ห้วยมะน้ำอยู่ตลอด กะไว้ว่า จักซื้อเครื่องปั่นไฟสักตัวหนึ่ง นำไปดัดแปลงให้ใช้กับแก๊สหุงต้ม หรือ LPG ได้แล้วค่อยส่งขึ้นไป ได้จังหวะเหมาะคือ พระเพื่อนที่ไปอยู่ชลบุรีจักกลับกรุงเทพฯ  จัดการซื้อเครื่องปั่นไฟแล้วนำไปดัดแปลงที่วิทยาลัยสารพัดช่างจันทบุรี จากนั้นแวะไปถวายปั๊มน้ำพลังโซล่าร์เซลที่สำนักสงฆ์ภูแสนดาว อ.สอยดาว จ.จันทบุรี แล้วเลยไปซื้อเสื้อกันหนาวจากตลาดโรงเกลือ จ.สระแก้ว กลับมา เพื่อใช้เป็นกันกระแทกให้ส้วมมือสอง เวลาแพ็คลงลังส่งขึ้นไปสร้างห้องน้ำที่บ้านทิฮือลือ ส่วนเสื้อกันหนาวเด็กนั้น ครูในพื้นที่ อ.สบเมย บอกว่า ไม่ค่อยมีคนบริจาคมีแต่เสื้อกันหนาวผู้ใหญ่ และเมื่อเด็กได้รับจักใส่ติดตัวไปตลอดทั้ง ๓ ฤดู มิใช่แต่เพียงฤดูหนาวเท่านั้น (งงปะ คิดเยอะไปหน่อยป่าวเนี่ยะ ค่าน้ำมันไปจันทบุรีมันแพงเอาเรื่องนะ เลยต้องคิดเยอะหน่อย)
 
โดยเครื่องปั่นไฟนี้ ก็จักได้นำไปช่วยงานสร้างศาลาวัดให้เป็นไปโดยสะดวกขึ้น จัดเป็นวิหารทานทางหนึ่งซึ่งคงทราบกันดีแล้วว่า เป็นยิ่งกว่าอามิสทาน (ทานที่ทำด้วยวัตถุ) ใด ๆ ท่านที่ติดตามความคืบหน้าผ่านทาง facebook คงได้เห็นงานที่สำเร็จไปโดยลำดับแล้ว